THE NEED FOR A NEW GENERATION (1)
In this series of messages I have the burden to help us get out of all kinds of formality and routine. We hate any kind of form; we hate formal meetings; we hate rituals; we hate routine meetings, routine prayer, routine speaking, routine reading, routine sharing, and routine prophesying. Anything that is routine, we hate. We want to be vitalized overcomers in the church life who are one with the Lord to conquer deadness, lukewarmness, and barrenness.
Now I would like to ask, “What is a vital group?” You may say that a vital group is a group that is living, burning, and bearing fruit. But this may be a doctrinal answer without vision. Actually, a vital group is a group of normal Christians. Today most Christians are abnormal, including a number of us in the recovery. My burden in endeavoring to carry out the vital groups is to change the generation. When I went to Taiwan in 1984, I told the elders that I could not go on in the present dormant situation of the recovery. We need to come out of the deadness of Sardis (Rev. 3:1-2), the lukewarmness of Laodicea (vv. 14-16), and the barrenness of the degenerating believers (John 15:2a). I want to bring the recovery into another age with a new generation, a new people.
After reconsidering the holy Word, we found out the way in which Christians should serve and meet. This is the God-ordained way, the way ordained by God in the Bible. This way ordained by God has four steps. The first step is to preach the gospel to get sinners saved so that they can become members of Christ. This is the begetting stage to bring forth, to beget, members of Christ. When sinners repent, believe, and are regenerated, they become like newborn babes who need to be nourished by us. This brings us to the second stage, the feeding stage, the nourishing stage. After the feeding stage comes the teaching stage to educate them. The teaching stage takes a long time. Humanly speaking, an education takes six years for elementary school, six years for junior high and high school, and four years for college. Spiritually speaking, we also need to be educated in the divine truths for the Christian life and the church life. This is the teaching stage, which is called the perfecting of the saints in Ephesians 4:12. After a certain period of time, the saints become “graduates” in the church life. The length of time it takes to “graduate” differs with people according to their desire for the Lord, their endeavoring, and their capacity. (Collected Works of Witness Lee, 1993, vol. 2, “The Training and Practice of the Vital Groups”, ch. 4, pp. 300-303)
ANG PANGINAHANGLAN SA BAG-ONG HENERASYON (1)
Ni ining mga mensahia duna koy luwan nga mutabang nato sa pag kuha sa tanang klasi sa pormalidad ug mga naandan na. Atong gidumtan ang tanang klasi sa pormalidad; atong gidumtan ang pormal nga mga tigum; atoang gidumtan mga ritwal; atong gidumtan ang mga naandan na nga mga tigum; naadan na nga pag-ampo, naandan na nga pagpamulong, naandan na nga pagbasa, naandan na nga pagpaambit, ug naandan na nga pag propesiya. Masking unsa nga naandan na, atoang gidumtan. Buot tang mahimong mga malagsik nga mga mananaug sa Kristohanong kinabuhi nga uban sa Ginoo nga modaug sa pagkapatay, daga-ang, ug pakawalay bunga.
Karon buot ko nga mangutana, “Unsa man ang lagsik nga mga grupo?” Moingun guro ka nga ang lagsik nga grupo, grupo nga buhi, dasig, ug mabungahon. Apan basig usa lang kini doktrina nga tubag, nga walay panan-awon. Sa pag katinuod ang lagsik nga grupo, grupo man sa mga normal nga mga Kristohanon. Kasagaran abnormal na ang kristohanon karon nga panahon, apil na niini ang pipila nato sa pahiuli. Ang akuang luwan sa akoang pagpaningkamot nga mapalakaw ang lagsik nga mga grupo mao man ang pag usab sa henerasyon. Sa dihang niadto ko sa Taiwan sa 1984, Akoang gi ingnan ang mga mga anciano nga dili ko makapadayon sa natulog (dormant) nga kasamtangang kahimtang sa pahiuli. Nagkinahanglan ta nga mogawas sa pagkapatay nga kahimtang sa Sardis (Rev. 3:1-2), pagka daga-ang sa Laodicea (vv. 14-16), ug pagka walay bunga sa nagkadunot nga mga magtotoo (Juan 15:2a). Buot nakong dad-on ang pahiuli sa panahon nga naay bag-ong henerasyon, nga bago-ong tawo.
Human sa pagtagad pag-usab sa Pulong, among nakit-an ang paagi paunsaon pag tigum ug pag alagad sa mga kristohanon. Mao ni ang gitudlong paagi sa Dios, ang paaging gitudlo sa Dios diha sa Biblia. Ning paagi nga gitudlo sa Dios dunay upat ka ang-ang. Ang unang ang-ang mao ang pag ebanghelyo aron maluwas ang mga makasasala aron mahimo silang bahin ni Kristo. Mao ni ang ang-ang aron ianak, ipanganak, mahimong bahin ni Kristo. Sa dihang maghinulsol ang makasasala, motuo, ug ipanganak pag-usab, mahimo silang susama sa bag-ong gipanganak nga bata nga nagkinahanglan sa pagpakaon nato. Magdala nato kini sa ikaduhang ang-ang, ang pagpakaon nga ang-ang, ang pag atiman nga ang-ang. Human sa pagpakaon nga ang-ang mosunod dayon ang pagtudlo nga ang-ang aron edukaron sila. Ang ang-ang sa pagtudlo nagkinahanglan ug taas nga panahon. Sa tawhanong pag pamulong, ang edukasyon nagkinanglan ug unom(6) katuig sa skwelahan sa elementarya, unom(6) ka tuig sa Junior high ug high school, ug upat (4) ka tuig sa koliheyo. Sa Spirituhanong pagkasulti nagkinahanglan sab nga maidukar sab ta sa Diosnong mga kamatuoran alang sa Kristohanong kinabuhi ug Iglesiahanong kinabuhi. Mao kini ang pagtudlo nga ang-ang, nga gitawag ug paghingpit sa mga balaan sa Efeso 4:12. Human sa pipila ka panahon, ang mga balaan mahimong mga “graduates” sa Iglesiahanong kinabuhi. Ang kataas sa panahon aron mahimon “graduates” nagkalahi-lahi sa matag tawo gi unsa nila pagtinguha sa Ginoo, ang ilang pagpaningkamot, ug ang ilang kahimuan….ipadayon sa sunod (Collected Works of Witness Lee, 1993, vol 2, “ The Training and Practice of the Vital Groups”, ch. pp. 300-303)
The church in Zamboanga 