SPEAKING FOR FOUR PRACTICAL THINGS (3)
Our speaking with prayer, the Spirit, and boldness is also for the ministering of life. Life is conveyed in the holy Word. The Bible is the word of life. Whatever we speak as the living, rich word of God is the word of life. We speak the word, but within the word is life. Therefore, in our speaking we spontaneously minister life to others. However, due to our shortage in the Word of God, we just do not have the utterance to say anything when we try to help others. The most we could say might be, “You have to love the Lord and realize that the Lord loves you and is trustworthy.” Instead, we need to minister something new, something of our own experience, something that we have discovered, something that we have gone through. By doing this, we will spontaneously minister life to others. We need the proper speaking of the living, rich word so that we can minister life to others.
If you would do these three things—preach the gospel, release the truth, and minister life to others by speaking the living, rich word—then when you come to a big meeting or a small meeting, you will be so rich. You will have the habit to speak, and you will have a lot to speak about, even to speak with. You would have a lot; I would have a lot; each one of us would have a lot. In this way the meeting would never be poor, low, dead, or cold. It would always be uplifted, enriched, and quite living. This is the way to have the church life built in the small group meetings.
The rich speaking also helps us to recover the weaker ones. In the church there is always a number of weaker ones. They need your support; they need your comfort; they need your help through the rich word by the Spirit.
In conclusion, if we really mean business with the Lord in His recovery, we all have to rise up. Do not take the shortcut way. Prepare yourself with a lot of endurance, a lot of divine patience to take this way for at least three or four years. Go to the small group meetings, always spend your time to get into the holy Word, pray properly, and learn to speak habitually the things concerning Christ. Speak the divine riches first to build yourself up. Then you come to the meeting to practice this habit of speaking. Do not say, “I do not feel that I have the burden to speak anything in the meeting. I am not led; I have no inspiration.” Forget about this traditional way. Learn to enter into the Word and pray about it, and then practice speaking according to the deposit in you. Then when you come to the meeting, whether or not you have the feeling that you are inspired or led, you will just speak. First your speaking will build up yourself, and then it will spontaneously build up others. Thus the meetings will be built up. This is the way for the church life. (CWWL, 1985, vol. 3, “The Home Meetings–the Unique Way for the Increase and the Building Up of the Church”, pp. 182-183)
MAMULONG SA UPAT KA PRAKTIKAL NGA MGA BUTANG (3)
Ang atong pagpamulong uban sa pag-ampo, sa Espiritu ug sa kaisog alang man sa pagpaambit og kinabuhi. Gipadayag ang kinabuhi diha sa Balaang Pulong. Pulong sa kinabuhi ang biblia. Matag higayon nga mamulong ta sa buhi, dato nga pulong sa Dios dunay pulong sa kinabuhi. Namulong ta sa pulong, apan sa sulod sa pulong mao ang kinabuhi. Busa, sa pagpamulong natoi diha-dayon dunay pagpaambit sa kinabuhi ngadto sa uban. bisan pa niana, tungod sa atong kakulangon diha sa pulong sa Dios, wala hinoon tay kaisog nga mamulong bisan gusto natong motabang sa uban.Tingali ang kasagaran nga masulti ra nato, “kinahanglan higugmaon nimo ang Ginoo ug amgohan nga nahigugma sab nimo ang Ginoo ug kasaligan Siya.” Hinoon, kinahanglan magpaambit gyod tag bag-ong butang, butang nga iya sa kasinatian nato, butang nga nadiskubrehan, butang nga naagian na nato. Sa pagbuhat niini, diha-dayon makapaambit tag kinabuhi ngadto sa uban. nagkinahanglan ta sa hustong pagpamulong sa buhi, dato nga pulong aron makapaambit tag kinabuhi ngadto sa uban.
Kon buhaton nimo kining tulo ka mga butang- magsangyaw sa ebanghelyo, magpahigawas sa kamatuoran, ug magpaambit og kinabuhi ngadto sa uban pinaagi sa pagpamulong sa buhi, dato nga mga pulong – dayon kon motambong ta sa dagko o gagmayng mga panagkatigom, mahimo dayon kang dato. Maanaa dayon kay batasan nga mamulong, ug duna kay daghang ikapamulong sa uban. duna kay daghang ikapamulong; duna sab koy daghang ikapamulong; ang matag usa dunay daghang ikapamulong. Ning paagiha dili gyod kabos ang tigom, ubos, patay ug bugnaw. Anaa gyod kanunay sa gipausbaw, gipadato ug buhi nga tigom. Kini ang paagi nga dunay iglesiahanong kinabuhi nga natukod diha sa gagmayng mga grupong panagkatigom.
Makatabang sab nga mapahiuli ang mga maluyahon pinaagi sa datong pagpamulong. Dunay gyoy pipila ka mga maluyahon diha sa iglesia. Nagkinahanglan sila sa inyong suporta; nagkinahanglan sila sa inyong paghupay; nagkinahanglan sila sa inyong tabang pinaagi sa datong pulong sa Espiritu.
Sa kataposan, kon duna gyod tay patagad sa Ginoo sa Iyang pahiuli, kinahanglan nga mobangon gyod tang tanan. Ayaw buhata ang sayon nga paagi. Andama ang imong kaugalingon uban sa daghang mga paglahutay, daghang mga diosnong pailob sa pagbuhat ning paagiha sa labing menos tulo o upat ka mga tuig. Tambong sa mga gagmayng panagkatigom, kanunay gyod kang mohatag og panahon nga mosulod diha sa Balaang pulong, hustong mag-ampo, ug kat-oni nga mamulong kalabot sa mga butang ni Cristo sa kanunay. Mamulong ka una sa mga diosnong kadato aron matukod imong kaugalingon. Tambong dayon ka sa mga panagkatigom aron mobatasan sa pagpamulong. Ayawg sulti, “wala man ko maluwani nga mamulong diha sa tigom. Wala man ko giyahi; wala koy inspirasyon.” Kalimti kini nga tradisyunal nga paagi. Kat-oni nga mamulong diha sa Pulong ug mag-ampo kalabot niini, kat-oni dayon nga mamulong sumala sa deposito nga anaa nimo. Dayon kon motambong ka sa tigom, bisan dun aba kay inspirasyon o wala nga mamulong, pamulong lang. una makatukod alang sa imong kaugalingon ang imong gipamulong, ug diha-dayon makatukod sab kini sa uban. Busa pagtukod ang panagkatigom. Kini ang paagi sa iglesiahanong kinabuhi.(CWWL, 1985, vol. 3, “The Home Meetings–the Unique Way for the Increase and the Building Up of the Church”, pp. 182-183)
The church in Zamboanga 