TO BE STRENGTHENED INTO THE INNER MAN
Second, to be equipped for the home meetings, we must be strengthened into our inner man. Paul prayed for this in Ephesians 3:14-19. Bowing his knees unto the Father, he prayed that the Father would grant the believers to be strengthened into the inner man. Paul uses several phrases to modify this strengthening. He prayed that the Father would grant you to be strengthened according to the riches of His glory, with power, and through His Spirit. God would strengthen you according to the riches of His glory. It is not a small thing for God to do this. God would strengthen you into the inner man, not according to the scarcity of His strength but according to the riches of His glory with power through the Holy Spirit.
Let me illustrate in this way. Suppose a working brother works the whole day in the office under a lot of pressure and returns home fully exhausted. At home he is offended by some member of his family, perhaps his wife or his mother-in-law. Regardless of how tired he is, he will be so strong in losing his temper. Before this, if you were to ask him to read a page of a Life-study, he would say, “No, I can’t do it. I’m tired out.” Then you may say, “Okay, let us pray about it.” But he would reply, “No, I can’t do it. I can’t. I am dying.” But when his mother-in-law provoked him, he got strengthened into his temper with the riches of the devil’s subtlety. His entire being enters into his temper. When you come back home from your tiring job, you must pray, “Father, grant me according to the riches of Your glory, with power, through Your Spirit to be strengthened into my inner man.” Then your entire being will be concentrated into the inner man, which is your human spirit. Here you can be fully strengthened, you can pray, and you can come to the meeting.
I believe that quite often when the saints come to the home meeting, a number of them are tired, especially in the evening. That is the right time for you to be strengthened into the inner man. Do not remain in your tired, worn-out body. Do not remain in your mind. Do not remain in your soul. You should pray, “Lord, strengthen me into my spirit.” Then by being strengthened into your spirit, you can overcome the tiredness of your body and the tedious feeling in your soul. In the following verses we see that our being strengthened relates to the meeting life. After being strengthened into our inner man, verses 17 through 19 continue, “That Christ may make His home in your hearts through faith, that you, being rooted and grounded in love, may be full of strength to apprehend with all the saints what the breadth and length and height and depth are, and to know the knowledge-surpassing love of Christ, that you may be filled unto all the fullness of God.” With all the saints indicates some kind of meeting. To be strengthened that you may be strong to apprehend the measurement, the dimensions of Christ, with all the saints indicates meeting. Even the fullness of God here means the church life, the expression of God. I believe that this is related to the meeting.
We all need these two things: to be filled in our spirit with the Holy Spirit and to be strengthened into our spirit. Then we will come to the meeting with our spirit filled, just like the four tires on a car. Too many times when we come to the meeting, we come flat. We need to come to the meeting full of air, filled with air, full of the “pum, pum, pum.” Even though we may be tired and even worn out by the day, we must be strong in our spirit.
This is not a matter of doctrine. What is needed is much practice. We all need to practice the filling of our spirit and the strengthening of our spirit. We need to practice this if we mean business with the Lord for His recovery. We need this. If we would neglect the home meetings and care only for the big meetings, we would not need much practice. One or two leading ones would do everything for us. They would become the clergy, and everyone else would become laymen. That is not the church life. There would be no way for the Lord to build up His Body.
The building up all depends upon the home meetings. So all of us have to practice the filling of our spirit and the strengthening into our inner man. Then we will be full of the Triune God, full of His attributes, and we will be strengthened in our spirit. Then when we come together, everyone will be equipped to carry the home meeting on. This is the way. I hope that this would not be just a message to you but rather a kind of instruction that you would practice. Practice daily to be filled in your spirit and to be strengthened into your inner man. (CWWL, 1985, vol. 3, “The Home Meetings–the Unique Way for the Increase and the Building Up of the Church”, pp. 131-133)
MALIG-ONAN SA TAWO SA SULOD
Ikaduha, aron masangkapan sa tigom sa mga balay, kinahanglan malig-onan ta sa atong tawo sa sulod. Nag-ampo si Pablo niini diha sa Efeso 3:14-19. Gipiko iyang tuhod ngadto sa Amahan, nag-ampo siya nga lig-onon sa Amahan ang mga magtotoo ngadto sa ilang tawo sa sulod. Naggamit si Pablo og pipila ka mga pulong nga motabang sa pagpalig-on. Nag-ampo siya nga lig-onon ka sa Amahan sumala sa kadato sa Iyang himaya, sa gahum, ug pinaagi sa Iyang Espiritu. Lig-onon ka sa Dios sumala sa kadato sa Iyang himaya. Dili gamay nga butang sa pagbuhat sa Dios niini. Lig-onon ka sa Dios nganha sa imong tawo sa sulod, dili sumala sa pagka-kabos sa Iyang kusog apan sumala sa kadato sa Iyang himaya sa gahum pinaagi sa Balaang Espiritu.
Togoti ko ning paagiha ingog ilustrasyon. Sama pananglit nagtrabaho ang usa ka brother sa tibuok adlaw sa opisina ug nipauli sa balay nga gikapoy. Diha sa balay nasilo siya sa usa sa mga sakop sa panimalay, tingali iyang asawa ba o iyang ugangan. Bisan unsa siya ka kapoy, lig-on siya nga dali rang masuko. Sa wala pa ning hitaboa, kon pangutan-on nimo siya nga mobasa sa pipila ka pahina sa pagtuon-sa-kinabuhi, motubag siya, “dili, dili ko kahimo niana. Gikapoy ko.” Motubag tingali ka, “okay, mag-ampo ta bahin niini.” Apan motubag siya, “ dili, dili ko kahimo niana. Kamatyonon ko.” Apan sa gihagit siya sa iyang ugangan, nalig-onan siya sa iyang kasuko uban sa kadato sa pagkamalipoton sa kaaway. Nisulod ang iyang tibuok pagkatawo sa iyang kasuko. Kon mopauli ka sa imong balay gikan sa kapoyng trabaho, mag-ampo gyod ka, “Amahan, lig-ona ko sumala sa kadato sa Imong himaya, sa gahum, pinaagi sa Imong Espiritu nga malig-onan ang akong tawo sa sulod.” Maanaa dayon ang imong tibuok pagkatawo sa imong tawo sa sulod, nga mao ang imong tawhanong espiritu. Hingpit kang malig-onan dinhi, maka-ampo, ug makatambong ka sa tigom.
Nagtoo ko nga usahay sa motambong ang pipila ka mga igsoon sa tigom sa mga balay, pipila kanila ang gikapoy labi na sa gabie. Kini ang hustong panahon alang nimo nga malig-onan sa imong tawo sa sulod. Ayaw pabilin sa imong kakapoy, gikapoy nga lawas. Ayaw pabilin sa imong hunahuna. Ayaw pabilin sa imong kalag. Mag-ampo gyod ka, “ Ginoo, lig-ona ko ngadto sa akong espiritu.” Pinaagi dayon sa paglig-on ngadto sa imong espiritu, makadaog ka sa kakapoy sa imong lawas ug makaluyang pagbati sa imong kalag. Nakita nato sa mga nisunod nga mga bersikulo nga dunay kalabotan sa kinabuhi sa tigom ang pagpalig-on. Human nga nalig-onan sa atong tawo sa sulod, nipadayon ang bersikulo 17 ngadto sa 19 nga niingon, “ aron makabalay si Cristo sa imong kasingkasing pinaagi sa pagtuo, aron kamo, nga gipagamot ug gipasulad na diha sa gugma nga mapuno unta sa kusog sa pagsabut uban sa tanang mga balaan sa gilapdon ug gitas-on ug gihabogon ug giladmon ug makaila sa gugma ni Cristo nga labaw sa kahibalo nga niana mapuno mo ug mahimong tanang kahupnganan sa Dios.” Nagpasabot sa pipila ka mga tigom ang uban sa tanang balaan. Malig-onan aron lig-on ka sa pagkaila sa tanong sukod, gilapdon ni Cristo, uban sa tanang mga balaan nga gipasabot og tigom. Bisan ang kahupnganan sa Dios dinhi nagpasabot sa eglesiahanong kinabuhi, ang pagpadayag sa Dios. Nagtuo ko nga duna kini kalabotan sa tigom.
Kinahanglan makita nato ning duha ka mga butang: ang mapuno sa Espiritu sa atong espiritu ug malig-onan sa atong espiritu. Motambong dayon ta sa tigom nga puno ang atong espiritu, sama sa upat ka ligid sa sakyanan. Daghang mga panahon nga motambong ta sa tigom, nga mag hiyos. Motambong gyod ta sa tigom nga puno sa hangin, nga napuno sa “pum, pum, pum.” Bisan gikapoy ug luya sa tibuok adlaw, apan kinahanglan malig-onan ta sa atong espiritu.
Dili kini matang sa doktrina. Gikinahanglan ang pagbatasan. Batasanon gyod natong tanan nga magpapuno sa espiritu ug magpaig-on sa espiritu. Batasanon gyod nato kini kon nagtagad ta pag-ayo sa Ginoo alang sa Iyang pahiuli. Nagkinahanglan ta niini. Kon isalikway nato ang tigom sa mga balay ug magtagad ra sa dinagkong mga tigom, dili na ta magkinahanglan pa sa pagbatasan. Usa o duha ka mga nanguna maoy mobuhat alang nato. mahimo silang labaw, ug mahimong kasagaran ang uban. Dili sama niini ang iglesiahanong kinabuhi. walay paagi sa Ginoo nga matukod ang Iyang Lawas. Nagdepende ang tanang pagtukod sa tigom sa mga balay. Busa batasanon gyod natong tanan sa pagpapuno sa espiritu ug sa pagpalig-on sa espiritu.mapuno dayon ta sa Tulo-usang Dios, mapuno sa Iyang kagawian, ug malig-onan ta sa atong espiritu. Sa magtigom dayon ta, maanaa dayon sa paghingpit ang matag-usa aron mag-atiman sa tigom sa balay. Kini ang paagi. Naglaum ko nga dili lang unta kini mensahe alang ninyo apan usa ka pahibalo aron inyong batasanon. Adlaw-adlaw gyong batasanon ang pagpapuno sa espiritu ug pagpalig-on sa imong tawo sa sulod. (CWWL, 1985,vol. 3, “the Home Meetings – the Unique Way for the Increase and the Building Up of the Church”, pp. 131 – 133)
The church in Zamboanga 