TO BE FILLED IN OUR SPIRIT (1)
The Christian meeting is altogether a matter of our spirit. Concerning this, there are two very strategic points. First, if you are going to get yourself equipped so that you may be used by the Lord to bless the home meetings, you have to be filled in your spirit. Ephesians 5 shows us such an excellent revelation concerning God’s economy of Christ and the church. It seems strange that all of a sudden it says, “Do not be drunk with wine” (v. 18). We know that to be drunk with wine is to be filled in our body with the physical wine. Do not go that way, but be filled not in your body nor in your mind but in your spirit. Be filled in your spirit.
God made our spirit in a unique way so that it could never be invaded by anything other than God. The Bible implies that God created one organ in our being to be the very central organ, which is our human spirit. This is an extraordinary organ in our human being. It is hard to find a verse indicating that our human spirit could be occupied by anything other than God. Even the unbeliever’s spirit is kept by God purposely for Himself.
This is why Ephesians 5:18 says to be filled in this organ. Be filled in your spirit with what? Ephesians does not say, nor does it need to say. When it says, “Be filled in spirit,” surely it means be filled in your spirit with God…The next verse says, “Speaking to one another.” Right after be filled in spirit you have the word speaking. This kind of phrase could be considered as a modifier. Speaking to one another modifies be filled. How could you be filled? It is by speaking. By speaking, you will be filled in your spirit. But is it by speaking to one another in murmuring or gossip? Should we speak to one another about the world news, America today, school, family, computers? What should we speak in? We should speak in psalms, such as Psalm 119, a long piece that has one hundred seventy-six verses of twenty-two sections according to the Hebrew alphabet.
Verses 19 and 20 say, “Speaking to one another in psalms and hymns and spiritual songs, singing and psalming with your heart to the Lord, giving thanks at all times for all things.” Four things are mentioned here: speaking, singing, psalming with your heart to the Lord, and giving thanks at all times for all things. Give thanks not only at the time when you gain some profit but also at the time when you suffer a loss, not only at the time when your wife gives you a happy face but also when she gives you a long face. When she drops her face, you have to say, “Lord, thank You,” even the more. When you have a car accident, you have to say, “Thank You, Lord.” You have to give thanks at all times for all things, bad or good.
Strictly speaking, I am not a light person who is easily excited, so it is hard for me to be rejoicing or to be joyful. But a number of times when I read a hymn and spoke the hymn to another person, I got excited. For instance, you just speak that hymn, “Oh, what a life! Oh, what a peace!” (Hymns, #499). You may think that this has nothing to do with the meeting, but speaking to one another indicates a kind of meeting. If you speak to your wife, it means that you are meeting with your wife. That is the initiation, or start, of your home meeting. Speaking to one another indicates a kind of meeting. In today’s Christianity have you ever found a place where people meet together to speak the hymns? It is easy for people to sing the hymns but not to speak the hymns. We have to practice this. (CWWL, 1985, vol. 3, “The Home Meetings–the Unique Way for the Increase and the Building Up of the Church”, pp. 127-129)
MAPUNO DIHA SA ESPIRITU (1)
Matang nga iya sa espiritu ang mga panagkatigom sa cristohanon. Kalabot niini, dunay duha ka paagi kon estratehiya. Una, kon buot nimong mahingpit aron magamit ka sa Ginoo sa pagpanalangin diha sa tigom sa balay, kinahanglan mapuno gyod ka sa espiritu. Makahuloganong gipakita kanato sa Efeso 5 ang pinadayag sa pamatigayon sa Dios kalabot ni Cristo ug sa iglesia. Makatingala kay diha-dayon niingon, “ug dili mo magpakahugbog sa bino” (v.18). Nasayud ta nga ang magpakahubog sa bino pagpapuno man sa atong lawas uban sa pisikal nga bino. Ayaw buhata kanang paagiha, apan magpapuno hinoon dili sa lawas o sa hunahuna ba apan sa inyong espiritu. Magpapuno sa imong espiritu.
Gibuhat sa Dios ang atong espiritu sa bugtong talagsaong paagi aron dili kini masamok sa bisan unsang butang nga dili iya sa Dios. Gipakita sa Biblia nga nagbuhat ang Dios og usa ka galamhan sa atong pagkatawo. Lisud makakita og usa ka bersikulo nga nag-ingon nga mahimong maokuphan ang atong espiritu sa mga butang nga dili iya sa Dios. Bisan man ngani ang mga dili magtotoo nga gigahin alang sa tuyo sa Dios sa Iyang kaugalingon.
Busa niingon ang Efeso 5:18 nga magpapuno ning galamhana. Mapuno sa inyong espiritu sa unsa? Wala gisulti sa Efeso, o kinahanglan bang isulti. Sa pagsulti nga, “mapuno sa espiritu,” sigurado nagsulti kini nga mapuno sa espiritu uban sa Dios…niingon ang sunod nga bersikulo, “ mamulong sa matag usa,” anaay pagpamulong human sa pagsulti kalabot sa pagpapuno sa espiritu. Usa ka modifier ( usab) kining pulonga. Nagmodify ang mamulong matag usa sa pagpapuno. Unsaon man nimo mapuno? Pinaagi sa pagpamulong. Mapuno ka, pinaagi sa pagpamulong. Apan mamulong sa matag usa sa pagbagulbol o panglibak? Mamulong ba ta kalabot sa balita sa kalibotan, sa amerika karon, sa iskwelahan, panimalay o sa computers? Unsa may ipamulong nato? kinahanglan mamulong ta diha sa salmo, sama sa Salmo 119, usa ka taas nga pamulong nga dunay 176 ka mga bersikulo sa 22 ka mga seksyon sumala sa alpabeto sa Hebreo. Niingon ang bersikulo 19 ug 20, “mamulong mo sa usag-usa mga salmo ug sa mga himno ug mga awit nga espirituhanon, nga mag-awit ug mag salmo dinuyogan sa inyong kasingkasing ngadto sa Ginoo, magpasalamat sa tanang panahon tungod sa tanang butang”. Upat ka butang nga gihisgot dinhi: mamulong, mag-awit, salmo dinuyogan sa kasingkasing nagdto sa Ginoo, magpasalamat sa tanang panahon sa tanang butang. Magpasalamat dili lang sa panahon nga nakabaton ta sa kaayohan apan sa panahon usab kon mapildihan ta, dili lang sa panahon kon hatagan kag maayong pahiyum sa imong asawa, kondili sa panahon usab kon magmug-ot siya. Kon magmug-ot na ngani siya, moingon gyod ka, “Ginoo, salamat Nimo,” sa dugang pa. Kon maaksidente man ngani ka, moingon gyod ka, “ salamat, Ginoo.” Magpasalamat gyod ka sa matag panahon sa tanang butang, maayo ba o dili.
Sa estriktong paagi dili ko mabaw nga tawo nga dali ra maukyab, busa lisud alang nako magmalipayon o daling malipay. Apan pipila ka mga panahon sa magbasa ko sa alawiton ug ipamulong ang alawiton sa uban, maukyab ko. Sama pananglit, gipamulong nimo ang alawiton, “Kinabuhi! o kalinaw! (alawiton #499). Mosulti tingali ka nga wala man kini labot sa tigom, apan nagpasabot sa tigom ang pagpamulong sa usag-usa. Kon mamulong ka sa imong asawa, nagpasabot nga nagtigom ka uban sa imong asawa. Kini ang pasiugda, ang sinugdanan, sa imong tigom. Nagpasabot sa tigom ang pagpamulong sa usag-usa. Wala kay makaplagan sa kristianidad karon nga nagtigom ang mga tawo aron ipamulong sa usag usa ang mga alawiton. Sayon alang sa tawo nga mag-awit sa himno apan wala ipamulong ang himno. Batasanon nato kini. (CWWL, 1991 – 1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 23, pp. 563 – 565)
The church in Zamboanga 