PAYING THE PRICE TO BE VITAL
To be vital means to be living and active. If a group of people are meeting together and are a real vital group—living and active—whoever comes in and sees this will be convinced. If we are so vital, and some seeking ones come in among us, they will be caught by the Lord. Vitality is the most convincing factor.
If we do not have vital groups, we will have no prevailing way to gain [people]. If we are vital, sooner or later, in our neighborhood and among our relatives, colleagues, classmates, and friends, we will meet some seeking ones. The seeking ones care for our vitality, for our being living and active.
The truth has an amount of influence with people, but it depends upon who passes on the truth. If you are a vital person, the truth will be effective. If you are not a vital person, others will not be convinced. They will think that you just have some good talk but are really no different than they are. If we bring some new ones to our meeting, and our meeting is dormant, we will not convince them.
This is the reason that we are stressing the vital groups. If we do not have the vital groups, we will still survive as the Lord’s recovery. We will still exist, but there will not be much hope of getting the typical American increase. The only convincing factor we could have is the vital groups. If we are not vital, we are finished.
Since we love the Lord and we are for the Lord’s recovery, what shall we do? We have to be vital at any cost. We have no choice. We must learn diligently and practice absolutely to be vital; then there is much possibility for us to gain a good number of the seeking ones. These seeking ones caught by us will spread the news. They will say, “I am now meeting in a group full of vitality. Come and see.” This kind of news will not be appreciated by the general Christians, but some real seeking ones will be attracted. Through this fellowship I hope that we realize where we are and what we need to be. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 25, pp. 580)
MAGBAYAD SA BILI ARON MAHIMONG LAGSIK
Ang mahimong lagsik nagpasabot nga mahimong buhi ug aktibo. Kon nagtigom ang grupo sa mga tawo ug tinuod gyod nga lagsik nga grupo – buhi ug aktibo – madani gyod ang bisan kinsang makatambong ug makakita niini. Kon lagsik ta pag-ayo ug buot moapil ang usa nga matinguhaon sa tigom nato, sigurado mabatanonan gyod sila sa Ginoo. Makadani nga butang ang pagkalagsik.
Kon wala tay lagsik nga grupo, wala tay mabungahong paagi sa pagbaton og mga tawo. Sa Madali o madugay, makakaplag gyod tag tawong matinguhaon diha sa atong paryente, ka-trabaho, klasmeyt, ug mga higala kon lagsik ta. Nagtagad ang matinguhaon sa atong pagkalagsik, sa atong pagka-buhi ug aktibo.
Dunay bili nga makaimpluwensya sa tawo ang kamatuoran, apan nagdepende kini sa kon kinsay namulong sa kamatuoran. Kon lagsik ta nga tawo, epektibo pag-ayo ang kamatuoran. Dili madani ang uban kon dili ka lagsik nga tawo. Mahunahunaan ra nila nga dunay kay maayong gisulti kanila apan walay kalainan nila. Kon magdala tag baghoanon diha sa atong tigom apan nagpondo ang tigom nato, sigurado gyod nga dili kini makadani kanila.
Kini ang hinungdan nga nagtagad ta pag-ayo sa lagsik nga grupo. Mabuhi gihapon ta ingog pahiuli sa Ginoo kon wala tay lagsik nga grupo. Maanaa gihapon ta, apan walay paglaum nga makabaton tag pagdahan. Ang lagsik nga grupo ra gyod ang makapadani sa mga tawo. Padulong na ta sa pagkatapos kon dili ta lagsik.
Kay nahigugma man ta sa Ginoo ug alang sa pahiuli sa Ginoo, unsa may angay natong buhaton? Kinahanglan malagsik gyod ta sa bisan unsang bili. Kinahanglan makanunayon gyod tang magbatasan ug mahimong bug-os aron malagsik; duna dayon posibilidad nga makabaton tag maayong numero sa mga tawong matinguhaon. Kining mga matinguhaon nga nangabihag maoy magpakaylap sa maayong balita. Mosulti tingali sila,” nagtigom ko karon diha sa grupo nga puno sa pagkalagsik. Ari ug tan-awa.” Dili ang kristianidad ning klaseha nga balita sa linagkob, apan makapadani sa pipila ka mga tinuod nga matinguhaon. Pinaagi niini nga pakig-ambitay, naglaom ko nga maamgohan nato kon asa na ta ug unsay kinahanglan nato nga mahimo.(CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 16, pp. 503-504)
The church in Zamboanga 