TAKING ACTION TO CONTACT THE SAINTS WHO ARE NOT IN THE GROUP AND WHO ARE NOT YET VITAL (1)
In the entire time of my ministry I have not been as burdened as I am in these days concerning how the church should go on. Recently, I became clear that we must begin to take action, regardless of whether or not we feel that we have been adequately prepared. Without any burden of work, it is difficult to have a burden of prayer. The first step we need to take is to contact the saints who are not in the groups that we have. A number of the saints may be weaker and older, and they do not have the capacity to act that much and be in the vital groups. We should not go to contact them first but go to contact the ones whom we feel can be made vital and whom we can bring into our vital groups. The first step in our action is not to contact the unbelieving sinners or our relatives and neighbors but to contact the meeting members who are not yet vital. We need to pray and choose someone whom we can contact.
We may also feel led by the Lord to recover certain backsliding ones. Some of us should pick up the burden to recover them and make them vital. In recovering a backsliding one, we should not talk too much. Instead, we should go to visit him again and again. We should be prepared to take one year to recover one person. In these days we need to go to contact the ones who can be made vital, including certain ones who have backslidden. When they become vital, they may be more vital than we are.
Sometimes the right person can get someone revived just by one contact. A certain brother may be working on another backslidden brother for three years without anything happening. But someone else may have one contact with this backslidden one, and he may want to go to your group meeting just through that one contact.
Previously we said that we need to wait and consider when the time is ripe for us to bring a new one to the group meeting. In these days I feel that we should not wait. If they want to come to our group meetings, bring them in. When we reach ten saints in our group, we should divide into two groups of five. When a group of five brings a new one in, they should all work on that one to fully recover him, revive him, and make him vital. This is a mutual work. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 24, pp. 571-572)
MOBUHAT SA PAGKONTAK SA MGA BALAAN NGA WALA DIHA SA GRUPO UG KADTONG DILI PA LAGSIK (1)
Sa tibuok panahon sa akong pagpangalagad wala pa gyod ko sukad naluwanan sa sama niini nga luwan nga naa nako ning mga panahona kalabot sa unsaon pagpadayon sa iglesia. Bag-o ra nga naklarohan ko nga kinahanglan mobuhat ta, bisan unsay pagbati nato kon andam na ba ta o dili pa. Lisud maanaay luwan alang sa pag-ampo kon walay luwan sa pagbuhat. Ang unang lakang nga buhaton nato mao ang pagkontak sa mga balaan nga wala sa grupo diin naa ta. Tingali dunay pipila sa mga balaan nga mas naluya ug edaran na, ug wala na kaayo silay kahimoan nga mobuhat ug maanaa sa lagsik nga mga grupo. Dili gyod una ta moadto kanila apan mokontak sa uban nga gibati nato nga mahimong lagsik ug diin gibati nato nga madala diha sa lagsik nga mga grupo. Ang unang lakang sa atong pagbuhat dili man sa pagkontak sa mga dili magtotoo o sa mga paryente o sa mga silingan nato apan mokontak ta sa mga bahin nga nagtigom nga dili pa lagsik. Mag-ampo gyod ta ug mopili sa pipila nga makontak nato.
Tingali gibati nato nga gigiyahan ta sa Ginoo nga mopahiuli sa mga nangapandol. Pipila gyod nato ang mopas-an niini nga luwan aron mopahiuli nila ug himoon silang lagsik. Sa pagpahiuli sa mga nangapandol, dili gyod ta mamulong og sobra. Balik-balik hinoon tang mobisita kaniya. Kinahanglan andam ta nga mopahiuli sa usa ka tawo sulod sa usa ka tuig. Ning mga panahona manglakaw gyod ta aron mokontak nga mahimong lagsik, lakip na niini ang pagkontak sa mga nangapandol. Kon mahimo na silang lagsik, mas lagsik pa sila kaysa nato.
Usahay makahimo ang hustong tawo sa pagpalagsik sa usa ka tawo pinaagi sa unang pagkontak. Tingali nanarbaho ang usa ka igsoong lalaki sa usa ka napandol nga igsoong lalaki sa sulod sa tulo ka tuig nga walay nahitabo. Apan tingali dunay usa nga nikontak ning tawhana nga napandol, ug tingali buot niya nga mo-apil sa imong grupo nga panagkatigom pinaagi nianang kas-a ra nga pagkontak. Namulong ta kaniadto nga kinahanglan magpaabot ug maghunahuna ta kon unsa ang panahon nga hinog na alang nato aron magdala sa usa diha sa atong grupo nga panagkatigom. Ning panahona gibati nako nga dili na ta magpaabot pa. Kon buot niya nga motambong sa atong grupo nga panagkatigom, pa-apila sila. kon moabot na ug pulo sa atong grupo, kinahanglan bahinon nato ang grupo sa duha nga lima-lima. Kon sa grupo nga lima nga nakapasulod ug usa, mobuhat gyod sila nianang usa aron hingpit gyong magpahiuli kaniya, modasig kaniya, ug himoon siyang lagsik. Pagtabangay kini.(Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups, 1991-1992, vol.3, “ch.24, pp.571-572 in English)
The church in Zamboanga 