THE WAY TO BECOME VITAL
We have made it clear that the way to produce the vital groups is that each of us must take the lead to be vital. In order to be vital, we first must have a thorough fellowship with the Lord. Then that fellowship will bring us into a kind of realization that we are totally sinful. Then we will be brought into a thorough confession of our sins. Spontaneously, we will reconsecrate ourselves. We will pray, “Lord, now I would like to consecrate myself to You anew.” Then that will bring us into a prayer life. No one can pray unceasingly without reaching this stage. When we pass through the stages of fellowship, confession, and consecration, we enter into a prayer life. It is in this prayer life that we pray ourselves into the Spirit—the essential Spirit, the economical Spirit, the all-inclusive Spirit. Then we learn how to follow this Spirit by exercising our spirit. If this is the case with us, we are really vital. Actually, this is all revealed, unveiled, in the New Testament, especially in Paul’s Epistles.
The overcomers are the vital members. If we read the seven epistles to the churches in Revelation 2 and 3, we can see that the overcomers are vital. The overcomers in God’s economy will be the ones who give God the way to consummate this age, to bring Christ back, and to recover His title and right over the earth through Christ’s reign. Christ will reign, and the overcomers will reign with Him as His co-kings. We must remember that to be vital is to overcome.
When we are vital, we will have a burden to contact others. This will not be something done merely because the elders made a decision. The elders may make a decision to divide the saints in the church into groups and call these groups vital groups, but they may be dormant groups. If we merely arrange the saints into groups and call them vital groups, that is something formal. That is just a movement. Eventually, these groups will be the same as the old groups. This is not the way to have the vital groups. We must abandon that way and take the vital way.
We will not be vital if we do not pass through the stages of fellowship, the confession of our sins, reconsecration, a prayer life, and the filling of the Spirit. Also, we need to have a thorough and intimate fellowship with one another. We may come together as groups and yet not have this kind of fellowship. Instead, we are all very reserved. We open up ourselves to a certain extent and no more. We like to cover and hide many things concerning our situation. As a result, there is no thorough fellowship. When there is no thorough fellowship, there is no thorough blending. Then we cannot see the proper mutual intercession, the proper mutual care, and the proper mutual shepherding. This shows that we are not that vital. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 24, pp. 570-571)
ANG PAAGI ARON MAHIMONG LAGSIK
Giklaro na nato nga ang paagi aron mapalugwa ang lagsik nga mga grupo mao nga kinahanglan manguna ang matag-usa nato nga mahimong lagsik. Aron mahimong lagsik, maanaa gyod una tay bug-os nga pakig-ambitay uban sa Ginoo. Magdala dayon nato ning pakig-ambitaya sa pagkaamgo nga hingpit tang mga makasasala. Madala dayon ta sa hingpit nga pagsugid sa atong mga sala. Diha-dayon, maghalad ta pag-usab sa atong kaugalingon. Maka-ampo ta, “Ginoo, buot nako karon nga maghalad sa akong kaugalingon pag-usab.” Magdala dayon nato kini sa kinabuhing mainampoon. Walay maka-ampo og walay hunong nga pag-ampo kon dili makaabot ning hugnaa. Kon makab-ot nato ang hugna sa pagpakig-ambitay, pagsugid, ug paghalad, makasulod dayon ta sa kinabuhing mainampoon. Niini nga kinabuhing mainampoon nga makaampo ta sa atong kagalingon nadto sa Espiritu – ang Espiritu sa pagkamao, sa pamatigayonong Espiritu, ang malangkubon-sa-tanan nga Espiritu. Makat-on dayon ta kon unsaon pagsunod ning Espirituha pinaagi sa paggamit sa atong espiritu. Kon kini ang kahimtang, tinuod gyod tang lagsik. Sa pagkatinuod, gipadayag kining tanan, gipakita, diha sa bag-ong tugon, labi na sa mga sulat ni Pablo.
Mga lagsik nga bahin ang mga mananaog. Kon basahon nato ang pito ka mga sulat ngadto sa kaiglesiahan diha sa Bugna 2 ug 3, makita nato nga lagsik ang mga mananaog. Ang mga mananaog diha sa pamatigayon sa Dios mao ang mga tawo nga maoy makahatag ug pamaagi sa Dios aron mahingpit ning panahona, mopabalik ni Cristo, ug makapabalik sa Iyang katungod ug titulo dinhi sa yuta pinaagi sa pagkahari ni Cristo. Maghari si Cristo, ug maghari ang mga mananaog uban Niya ingog isigka-maghahari. Hinumdoman gyod nato nga mananaog ang mahimong lagsik.
Kon lagsik ta, maanaa tay luwan nga mokontak sa uban. Dili kini buhaton tungod kay mao ang gidesisyonan sa mga anciano. Makadesisyon tingali ang mga anciano nga bahinon ang mga balaan sa iglesia sa daghang mga grupo ug tawgon kining mga grupoha nga mga lagsik nga grupo, apan tingali mohunong kining grupoha. Kon ipahiluna ra nato nga grupohon ang mga balaan ug tawgon kinig lagsik nga grupo, pormal ra kining butanga. Kalihokan ra kini. Sa ngadto-ngadto mahimo rag daang grupo ning mga grupoha. Dili kini mao ang paagi nga maanaay lagsik nga grupo. Biyaan gyod nato ning paagiha ug himoon ang lagsik nga paagi.
Dili ta mahimong lagsik kon dili ta moagi sa mga hugna sa pagpakig-ambitay, sa pagsugid sa mga sala, paghalad pag-usab, kinabuhing mainampoon, ug sa pagpapuno sa Espiritu. Ug, maanaa sab gyod tay bug-os ug suod nga pagkig-abitay diha sa uban. Magtigom tingali ta ingog grupo apan walay sama niini nga pakig-ambitay. Hinoon, naghilom ra ta. mobukas ta sa atong kaugalingon ug human niini wala na dayon. Gusto tang mopanalipod ug motago sa mga butang kalabot sa atong mga kahimtang. Isip resulta, wala nay bug-os nga pakig-ambitay. Kon walay tinuod nga pakig-ambitay, walay bug-os nga panagsakot. Dili dayon nato makita ang hustong pagpangamuyo, hustong pag-atimanay, ug ang hustong pagtinabangay. Nagpakita kini nga dili kaayo ta lagsik. (CWWL, 1991 – 1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 24, pp. 570 – 571 in English)
The church in Zamboanga 