BEING A VITAL PERSON, AN OVERCOMER, A PRAYING PERSON HAVING THE REAL BURDEN FOR PRAYING, TO RESCUE THE CHURCH FROM DEGRADATION (1)
We need to remember that our groups must be vital groups. The Bible talks about vital people. What is an overcomer? An overcomer is a vital person. Then what is it to be vital so that we can be overcomers? A vital person, an overcomer, is a praying person. You must have the real burden for the real prayer.
We have seen in a previous chapter that Brother Nee said we should not pray anything that is not real prayer. Many prayers that we pray actually are not prayers. They are repetitions of statements according to our tradition. The real burden of prayer is not a composition. When the blind man prayed to the Lord, he did not pray a composed prayer. When the Lord Jesus asked him what he wanted, the blind man said, “Lord, that I may receive my sight!” (Luke 18:41). This is real prayer out of a real burden. He was burdened to contact Jesus so that he could see, and the Lord answered his prayer. But our prayers mostly are not like this. Our prayers, even our personal prayers, are mostly a religious form and a kind of performance.
Then we may ask, “How can we be burdened for prayer?” This is a matter of the Lord’s mercy. I cannot forget the vital groups, because that is my real burden. I cannot forget the Lord’s recovery, because His recovery is my burden. I always have to pray to the Lord for His recovery…We need to be vital, and to be vital is to have the real burden for prayer. There is the need of the real prayer among us. What the vital groups should have a burden to pray is this: “Lord, the church needs the proper increase.”
Because of some rebellious ones who were among us, our number was damaged and our morale was spoiled. If we love the church, we should be desperate to pray, even to pray with fasting….We should not merely meet according to our schedule to fulfill a formal duty. The prayer of some among us is too traditional. There is no burden or desperation in their prayer. We need to be desperate. The going on of the vital groups to gain the increase should be a life-or-death matter with us. Even if we are not scheduled to meet, there should still be a burden in us to come together to pray. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 23, pp. 562-563)
MAHIMONG LAGSIK NGA TAWO, USA KA MANANAOG, MAINAMPOON NGA TAWO NGA DUNAY TINUOD NGA LUWAN ALANG SA PAG-AMPO, ARON MOLUWAS SA IGLESIA GIKAN SA PAGKA-UBOS (1)
Hinumdoman gyod nato nga kinahanglan lagsik nga grupo ang atong grupo. Naghisgot ang biblia kalabot sa lagsik nga mga tawo. Unsa ang mananaog? Lagsik nga tawo ang mananaog. Dayon unsa man ang lagsik aron mahimong mga mananaog? Ang lagsik nga tawo, ang mananaog, usa ka tawong mainampoon. Maanaa gyod unta kay tinuod nga luwan alang sa tinuod nga pag-ampo.
Nakita nato sa nilabay nga mensahe si Brother Nee niingon siya nga dili gyod ta moampo sa mga butang kon dili tinuod nga pag-ampo. Sa pagkatinuod daghang mga pag-ampo ang atong giampo nga dili pag-ampo. Mga pagsubli-subli hinoon nga pagpamulong sumala sa atong tradisyon. Dili komposisyon nga pag-ampo ang tinuod nga pag-ampo. Sa nag-ampo ang buta nga tawo ngadto sa Ginoo, wala siya nag-ampo nga komposisyon nga pag-ampo. Sa dihang nangutana si Ginoong Jesus kaniya kon unsay iyang gusto, niingon ang buta nga tawo Niya, “ Ginoo, nga makakita unta ko!” (Lucas 18:41). Kini ang tinuod nga pag-ampo nga dunay tinuod nga luwan. Naluwanan siya nga mokontak ni Jesus aron makakita siya, ug gitubag sa Ginoo ang Iyang pag-ampo. Apan usahay dili sama niini ang atong mga pag-ampo. Ang atong mga pag-ampo, bisan ang atong personal nga mga pag-ampo, usahay mga pag-ampo nga relihiyoso ug usa ka pagpasundayag.
Mangutana dayon tingali ta, “unsaon man ta maluwanan alang sa pag-ampo?” butang kini sa kaluoy sa Ginoo. Dili gyod ko kalimot sa lagsik nga grupo, tungod kay kini ang ang akong tinuod nga luwan. Dili ko kalimot sa pahiuli sa Ginoo, tungod kay ang Iyang pahiuli ang akong luwan. Kanunay kong nag-ampo ngadto sa Ginoo alang sa Iyang pahiuli…kinahanglan lagsik gyod ta, ug ang mahimong lagsik kana mang adunay tinuod nga mga pag-ampo. Dunay panginahanglan sa tinuod nga mga pag-ampo taliwala nato. Unsay mga pag-ampo ang kinahanglan maanaa sa lagsik nga mga grupo mao kini: “Ginoo, nagkinahanglan ang iglesia og hustong pagpadaghan.”
Tungod sa mga masupilon nga naa taliwala nato, nadaot ang atong numero ug gitulis ang atong moral. Kon nahigugma ta sa iglesia, kinahanglan desperado gyod tang mag-ampo, bisan ngani mag-ampo nga magpuasa…dili lang gyod ta magtigom sumala sa ato rang iskedyul aron motuman sa pormal nga bulohaton. Tradisyonal ra kaayo ang mga pag-ampo sa pipila kanato. Walay luwan o pagkadesperado sa mga pag-ampo. mahimo gyod untang kinabuhi-o-kamatayon nga butang ang pagpadayon sa lagsik nga mga grupo dinhi nato aron mabatonan nato ang pagpadaghan. Bisan dili iskedyul nga magtigom ta, maanaa gyod gihapon unta tay luwan dinhi sa sulod nato nga mag-usa aron mag-ampo. (CWWL, 1991 – 1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 23, pp. 562 – 563)
The church in Zamboanga 