THE NEED OF THE RECOVERY TODAY–TO GAIN THE INCREASE
Although in the past we have baptized many people, our rate of increase has been very low. In the past eighteen years, since 1974, the number of local churches has increased substantially. At the present time there may be more than twelve hundred local churches on the earth outside of mainland China. However, the number of members in many of the churches is quite small. In Southern California there are now forty-nine churches, and the total number of saints is approximately three thousand. This means that on the average, each church has only sixty members. In spite of the increase in the number of churches, our rate of increase still has not been satisfactory. Therefore, we must find a way to change our present situation.
Today in the Lord’s recovery the greatest need, the primary need, is to gain the increase. A house cannot be built without materials. We need to save sinners through the preaching of the gospel that they may become material for the building up of the church as the house of God (1 Tim. 3:15). In general, the rate of increase depends on the way we labor in the gospel and also on the environment and the people. In Russia, in a short time of approximately one year, two large churches have been raised up, one in Moscow and another in Saint Petersburg. There the rate of increase has been very high because the way has been somewhat right, the environment is very favorable, and the people are very suitable.
If we mean business with the Lord for His recovery, we need to consider our present situation seriously. We should not be comfortable concerning the present situation of the Lord’s recovery, especially regarding the matter of increase…We need to be aware of the present situation. We should not allow ourselves to be drugged, thinking that the situation among us is so wonderful. No doubt the recovery is wonderful, but some aspects of the recovery are not encouraging, especially the matter of increase. This is why in 1984 I went to Taiwan purposely to study this matter.
I feel that in order for us to be rescued from our present situation, we definitely need the vital groups. The vital groups are a matter of life or death. From now on, none of us should act, move, or do anything in the meetings lightly. When we speak, we must say something that is worthwhile, and we should say it “officially.” Otherwise, we should remain silent. Even when we are sitting still and are silent, we should do so in a stately manner, not in a light way. If we do things lightly, how could we have the Lord’s blessing? We need to bring this matter to the Lord and pray. The recovery is not only yours or mine; it is ours. Therefore, we all should consider it seriously as a matter of life or death. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 19, pp. 529-530)
ANG PANGINAHANGLAN SA PAHIULI KARON – NGA MAKABATON SA PAGDAGHAN
Bisan sa nangagi nakabautismo tag daghang mga tawo, apan ubos ang rate sa atong pagdaghan. Sa nilabayng 18 ka mga tuig, gikan sa 1974, nidaghan gyod ang numero sa mga iglesia lokal. Sa kasamtangang panahon duna tingali sobra sa 12 ka gatos ka mga iglesia lokal sa kalibotan nga gawas sa Mainland China. Apan, ang numero sa kadaghanan ning mga iglesia lokal gamay ra. Dunay 49 ka mga kaiglesiahan sa southern California, ug ang total nga numero sa mga balaan mga tulo ka libo. Nagpasabot kini nga mga 60 ang average nga myembro sa matag iglesia. Bisan dunay pagdaghan sa numero sa mga kaiglesiahan, apan dili gihapon makapatagbaw ang rate sa pagdaghan. Busa, mangita tag paagi aron mausab ang atong kasamtangang kahimtang.
Ang pinakadako nga kinahanglan karon sa pahiuli sa Ginoo, ang pinaka-una nga kinahanglan, mao ang pagbaton sa pagdaghan. Dili matukod ang balay kon walay mga materyal. Kinahanglan moluwas tag mga makasasala pinaagi sa pagsangyaw sa ebanghelyo aron mahimo silang mga materyal alang sa pagtukod sa iglesia ingon nga balay sa Dios. Sa linangkob, nagdepende sa atong pagpaningkamot sa ebangelyo ug sa palibot usab ug sa mga tawo ang atong rate sa pagdaghan. Sa Russia, sa mubo nga panahon, mga usa ka tuig, duha ka dagkong mga kaiglesiahan ang napabangon, usa sa Moscow ug usa sa Saint Petersburg. Habog ang rate sa pagdaghan tungod kay morag maayo ang paagi nga gibuhat, uyon sab gyod ang palibot, ug paigo kaayo ang mga tawo.
Kon nagtagad gyod ta uban sa Ginoo alang sa Iyang pahiuli, hunahunaon gyod nato ang atong kasamtangang kahimtang sa seryosong paagi. Dili gyod ta mahimong hayahay sa kasamtangang kahimtang sa pahiuli sa Ginoo, labi na kalabot niining matang sa pagdaghan…kinahanglan nasayud ta sa atong kasamtangang kahimtang. Dili gyod nato togotan ang atong mga kaugalingon nga madala ta paubos, naghunahuna nga maayo na kaayo ang atong kahimtang. Walay duhaduha nga maayo kaayo ang pahiuli, apan dunay pipila ka mga aspeto sa pahiuli nga dili makadasig, labi na kalabot sa pagdaghan. Kini ang hinungdan nga sa 1984 niadto kog Taiwan aron tun-an ning butanga.
Gibati nako nga aron maluwas ta sa atong kasamtangang kahimtang, sigurado gyod nga nagkinahanglan ta sa lagsik nga mga grupo. Matang sa kinabuhi o kamatayon ang lagsik nga mga grupo. Gikan karon, wala gyod untay usa nato nga mobuhat, molihok, o mobuhat og bisan unsa diha sa tigom sa taphaw nga paagi. Sa mamulong ta, mosulti gyod tag mga pulong nga mapuslanon, ug sultion gyod nato kini nga “ mao na gyod kini”. Kon dili, maghilom ra gyod ta. Bisan naglingkod ra ta ug naghilom, buhaton gyod nato kini nga seryoso, dilis a taphaw ra. Kon mobuhat tag taphaw ra, unsaon man maanaa nato ang panalangin sa Ginoo? Dad-on gyod nato sa Ginoo ning mga butanga ug i-ampo. Dili lang imoha o akoa ang pahiuli sa Ginoo; atoa kini. Busa, hunahunaon gyod nato ning mga butanga nga matang sa kinabuhi ug kamatayon.(CWWL, 1991 – 1992, vol. 3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, ch. 19, pp. 529 – 530
The church in Zamboanga 