CRUCIAL ASPECTS OF THE HOME MEETINGS (2)—THE BENEFITS OF MEETING IN THE HOMES
A big meeting may consist of three hundred people. If fifty are missing from such a meeting, no one will notice it; the meeting will still look proper and full with the remaining two hundred fifty people. When the co-workers and elders look at such a meeting, they may be led to think that the meeting is very good. However, once we break up this big meeting into the homes, we may have only five or six people in each meeting. As we look at such a meeting, we may feel that it is a very sloppy meeting. Everyone may be a disappointment and discouragement. After joining a few of these meetings, we may even lose our heart for working as a co-worker or an elder. To us, these meetings are too poor. Indeed, when we break up the whole into pieces, the sight is not always comely. After some time, however, when we add the pieces together again to see the whole, we will find that the total number has increased.
Moreover, we believe that when someone opens up his home for meetings, his home will be blessed. The unsaved ones will be saved, the backsliding ones will be recovered, the fallen ones will be uplifted, the cold ones will begin meeting again, and the dormant ones will begin functioning. This is not all. The family life in that home will also improve. There will be light, and there will be the proper testimony. No one will dare to be loose. Of course, the fruit-bearing may not come immediately, but the situation will only go upward. It will not deteriorate, because gradually, one by one, everyone will learn to know something of life.
In short, it is always better for a home to have a meeting than to not have a meeting. Some have asked, “Do we not emphasize the matter of having a proper testimony in the Lord’s recovery? What testimony is there when some people bring the meeting to the homes? These meetings are sloppy. Some even play cards and smoke right up to the time of the meeting.” Of course, this kind of thing is possible, but we should never be discouraged. If we enter a home and see [156] the people playing cards, do not stop them. Wait until they finish their game. Then take out the Bible to meet with them.
Some may criticize, saying, “What kind of church is this? They have a card game and then follow it with a meeting. You allow such people to have meetings in their homes? Even if you allow such people to have meetings in their homes, I would not dare to bring any new ones to their homes. If we bring someone to the door and they see the card game, are we not corrupting them? Have we not spoiled the testimony?” I cannot argue with that. However, we should consider the matter from a long-term perspective. We cannot look merely at the present situation. It is true that this home has a card game today, but after two weeks the card game may move to a hidden place. After another two weeks the game may disappear altogether, and after another month the host may decide to burn the game. This is the story of life. At the beginning the host may not be able to overcome the game. To be sure, he will eventually overcome it. He may even throw away the card table. If we look back at that time, we will see that had we not brought the meeting to his home, he might still be playing cards. He might not have experienced any growth in life even after five or ten years. (Crucial Words of Leading in the Lord’s Recovery, Book 1: The Vision and Definite Steps for the Practice of the New Way, pp. 155-156)
MAHINUNGDANONG MGA ASPETO SA TIGOM SA MGA BALAY (2)
Tingali mga 300 ka tawo ang naa sa dagko nga tigom. Kon 50 ang mawala niana nga klase nga tigom tingali walay makabantay niini; husto ug hingpit gihapon lantawon ang tigom uban sa nabilin nga 250 ka tawo. Kon maglantaw ang mga anciano ug mga magbubuhat niini nga tigom, magiyahan tingali sila sa paghunahuna nga maayo gihapon kaayo ang tigom. Apan, kon bahinon nato ning tigoma ngadto sa balay-balay, tingali duna ray 5 o 6 ka tawo sa matag tigom. Kon lantawon nato kini, makabati tingali ta nga luya kining tigoma. Tingali mawad-an og gana o maluyahan ang matag usa. Human sa pag-apil nato niini nga tigom sa pipila ka higayon, mawad-an tingala ta og gana nga mobuhat ingon nga magbubuhat o anciano. Alang nato, kabos kaayo nga tigom kini. Tinuod gyod nga dili maayo lantawon kon bahinon nato ang tibuok ngadto sa matag bahin niini. Apan human sa pipila ka mga panahon, kon usahon nato pag-usab ang mag bahin aron makita ang kinatibuk-an, makita nato nga nidaghan/nitubo ang total nga numero niini.
Labot pa, nagtoo ta nga kon mobukas ang usa sa iyang balay alang sa tigom, mapanalanginan ang iyang balay. Maluwas ang wala pa naluwas, mapahiuli ang nangapandol, madasig pag-usab ang mga nasilo, mosugod na sab og tigom ang mga nabugnaw, ug mosugod na sab sa paglihok (function) ang mga nipondo (dormant). Dili lang kini ang tanan. Molambo usab ang kinabuhi sa panimalay nianang balaya. Dunay kahayag ug dunay hustong panghimatuod. Wala gyoy magpasayon ra. Oo, dili diha-dayon ang pagpamunga, apan mohabog ang kahimtang. Dili madaot, tungod kay hinay-hinay, makakat-on og butang sa kinabuhi ang matag-usa.
Sa mubo nga pagkasulti, mas maayo sa usa ka balay nga dunay tigom kaysa sa walay tigom. Nangutana ang uban, “ wala ba ta naghatag og gibug-aton sa pagkaanaay hustong panghimatuod diha sa pahiuli sa Ginoo? Unsa may panghimatuod kon dad-on sa pipila ka mga tawo ang tigom sa balay? Maluyahon ning mga tigoma. Magdula pa ngani dayon og mga baraha ug manigarilyo human sa tigom.” Oo, posible kining mga butanga apan ayaw kaluya. Kon mosulod ta sa balay ug nakita nato nga nagdulag baraha ang mga tawo, dili lang nato sila badlongon. Hulata lang hangtod mahuman silag dula. Ipagawas dayon ang biblia ug makig-tigom kanila.
Manaway tingali ang uban, “unsang klaseha nga iglesia man kini? Human magdula og baraha nagtigom pa. Gitogotan nimo ning mga tawhana nga maanaay tigom sa ilang balay? Bisan og gitugotan nimo sila nga maanaay tigom sa ilang balay, dili gihapon nako dad-on ang bag-ong naluwas sa ilang balay. Kon dad-on nato sila sa ganghaan ug makita nila ang mga baraha, wala ba kaha nato sila gidaot? Hustong panghimatuod ba kini? Dili ko ka-uyon niini. Apan bisan niana, hunahunaon gyod nato ning butanga sa layo nga panglantaw. Dili ta mobasi sa kasamtangang kahimtang. Tinood nga dunay mga baraha ning balaya karon, apan tingali human sa duha ka semana ilaha nang ibutang ang baraha sa tago nga dapit. Human sa sunod na sab nga duha ka semana, mawala na ang ilahang pagdula ug human sa sunod na sab nga bulan tingali maghunahuna na ang tigbalay nga sunogon ang baraha. Kini ang sugilanon sa kinabuhi. Sa sinugdanan dili pa tingali mananaog ang tigbalay. Apan sigurado gyod nga makadaog ra siya. Iyaha pa ngani tingali ilabay ang lamesa nga dula-anan. Kon lantawon nato balik ang panahon, makita nato nga kon wala nato gidala ang tigom sa ilang balay, gadula gihapon tingali siya og baraha. Dili tingali siya makasinati og pagtubo sa kinabuhi bisan 5 o 10 ka mga tuig. (Crucial Words of Leading in the Lord’s Recovery, Book 1: The Vision and Definite Steps for the Practice of the New Way, pp. 155-156)
The church in Zamboanga 