THE CONTENT OF THE HOME MEETINGS
The content of the home meetings is the truth in the Lord’s recovery. This truth is concerning God’s New Testament economy, the gospel of the kingdom. When the Lord Jesus was on the earth, He preached this truth. When the apostles went out to labor, they preached this truth. We also should preach this truth…As long as we have the heart, we will be able to find the appropriate materials from our publications for our pursuit and edification in the home meetings.
In a suburb of Taipei, there is a Christian group that has experienced an increase of one thousand people in ten years. They have a practice similar to our home meetings. They put out messages for edification using the materials in the Lord’s recovery and make them available to the believers free of charge. The first message they put out is “Joining the Church,” and the second is “Reading the Bible”; both are taken word for word from Brother Nee’s Messages for Building Up New Believers. This group has had the highest rate of increase over the past ten years, and they use material from our publications.
If we look closely, we will find that we do not use our own materials as enthusiastically as others. It seems as if we do not treasure the blessing that we have, because we have been continually eating this good food for many years. Therefore, our problem is not a lack of riches; rather, our problem is that we would not avail ourselves of what we have. The truth that the Lord has given to His recovery is the most comprehensive. We do not need to think of what to say or how to say it. Even if we were to strain our mind and exhaust our effort to think of something to say, we may not say anything better than what is in our published materials. The materials in the Lord’s recovery are rich and plentiful. We have not only hundreds but thousands of messages. We should learn how to use them properly and choose a message or half a message to supply the home meetings.
Thirty years ago I taught the co-workers to first digest the messages and then release them from the podium. Now I take this back and say that it is not necessary to do this anymore. All we need to do is to repeat what the book says, reading with repetition, emphasis, and prayer. Allow the saints time to digest the materials in the meeting and speak them to one another.
In the past thirty years the church in Taipei has not increased even by a thousand people. The other Christian group, which I mentioned earlier, was started by a couple, a husband and wife. They moved to a certain place and practiced meeting in their home using the materials of the Lord’s recovery, and now they have increased to one thousand people in ten years. This proves that we are so rich in our family assets, yet [we] have been laboring day after day without much result. We have no excuse.
The saints genuinely like to study the truth. For this reason we need to learn how to make use of the rich material in the Lord’s recovery in a living way, not in a formal, rigid way. We have a large amount of assets in the abundance of the truth, which is accessible and inexhaustible.
I hope that we all can change our concept to shift all our attention and effort from the big meetings to the home meetings. We should highly regard the home meetings, setting them as our goal and stress, because the practice of the home meetings is the life pulse and the life line for the increase in the church (CWWL, 1986, vol. 2, “Crucial Words of Leading in the Lord’s Recovery, Book 1: The Vision and Definite Steps for the Practice of the New Way”, chp. 6, pp. 122-124)
ANG SULOD SA TIGOM SA BALAY
Ang sulod sa tigom sa balay mao ang kamatuoran sa Pahiuli sa Ginoo. Dunay kalabotan kining kamatuorana sa bag-ong tugon nga pamatigayon sa Dios, ang ebanghelyo sa gingharian. Sa naa pa si Ginoong Jesus dinhi sa yuta, gisangyaw niya kining kamatuorana. Sa nanggawas ang mga apostol aron mobulig, gisangyaw nila kining kamatuorana. Ato sab gyod isangyaw kini nga ebanghelyo…makakaplag tag hustong mga gamiton nga gikan sa atong mga basahon alang sa atong pagpadayon ug pag-edify diha sa tigom sa balay.
Sa kasigbit sa taiwan, dunay grupo sa mga cristohanon nga nakasinati ug pagdaghan og usa ka libo sa pulo ka tuig. Duna sab silay pagbatasan sama nato sa tigom sa mga balay. Nagpahigawas silag mga mensahe alang sa pag-edify kanila nga gigamit ang mga basahon sa Pahiuli sa Ginoo ug libre nga gihatag sa mga magtotoo. Ang unang mensahe nga ilang gipagawas kay “ Pag-apil sa iglesia” ug ang ikaduha “ Pagbasa sa Bilia”; gikuha kining duha sa sama gyod nga pinulongan gikan sa basahon ni Brother Nee nga “Mga mensahe nga makatukod sa bag-ong mga magtotoo”. Dunay pinakahabog nga rate sa pagdaghan kining grupoha sa nilabayng pulo ka tuig ug naggamit sila og basahon gikan sa atong publikasyon.
Kon lantawon gyod nato, makita nato nga wala kaayo ta nagmadasigon sa paggamit sa atong kaugalingong basahon sama sa paggamit sa uban. Murag wala kaayo ta nagtagad sa panalangin nga naa nato, tungod kay sige tag kaon ning mga maayong pagkaon sa daghang mga tuig. Busa, nagproblema ta dili tungod kay nakulangan ta sa kadato; apan tungod kay wala kaayo ta nagtagad sa unsay naa nato. Labing masangkaron ang kamatuoran nga gihatag sa Ginoo sa Iyang pahiuli. Dili na kinahanglan nga maghunahuna pa ta sa unsay atong isulti o unsaon pagsulti. Bisan pugson pa nato ang atong hunahuna ug maningkamot sa paghunahuna kon unsay isulti, dili gihapon ta makapamulong og butang nga labaw ka maayo kaysa sa na-publish nga basahon nato. Dato ug daghan ang mga basahon nga naa sa Pahiuli sa Ginoo. Dili lang gatosan kondili nilibo ka mga mensahe. Kat-onan gyod nato sa hustong paggamit niini ug mopili og mensahe o tunga ka mensahe aron mosangkap sa tigom sa mga balay.
Sa nilabayng 30 ka mga tuig gitudluan nako ang mga masigka-magbubuhat nga pahimuslan una ang mga mensahe ug ipahigawas kini sa podium. Akong kuhaon balik kini nga pagpamulong ug mamulong nga dili na kinahanglan nga buhaton pa kini. Ang buhaton ra nato kay isubli ra ang unsay naa sa basahon, subli-basa, paghatag gibug-aton, ug pag-ampo. Togotan ang mga balaan nga makapahimulos sa basahon sa paigo nga panahon diha sa tigom ug ipamulong kini sa matag usa.
Sa nilabayng 30 ka mga tuig wala nidaghan ang iglesia sa taipei bisan usa ka libo ka tawo. Ang lain nga grupo sa mga cristohanon nga akong gihisgot ganiha, gipasiugdahan kadto sa usa ka magtiayon, ang bana ug asawa. Nibalhin sila sa usa ka lugar ug nagbatasan sa pagtigom sa ilang balay nga gigamit ang mga basahon sa pahiuli sa Ginoo, ug karon nidaghan na sila ug usa ka libo sa 10 ka tuig. Nagpakita kini nga dato kaayo ta sa atong mga basahon, apan adlaw adlaw tang nakigbulig nga wala kaayo resulta. Dili ta kapangatarungan niini.
Bug-os nga gusto sa mga balaan tun-an ang kamatuoran. Alang niini nga hinungdan, kat-onan gyod nato kon unsaon paggamit sa mga datong basahon diha sa Pahiuli sa Ginoo sa buhi nga paagi, dili sa pormal, estrikto nga paagi. Duna tay daghang kabtangan diha sa kadagaya sa kamatuoran, nga makaplagan dayon nato ug dili mahurot. Naglaum ko nga usbon nato ang atong konsepto aron mausab ang atong atensyon ug paningkamot gikan sa dagkong mga tigom ngadto sa tigom sa mga balay. Hatagan gyo nato og pagtagad ang tigom sa mga balay, himoon nato nga atong gol ug paningkamot, tungod kay ang atong pagbatasan sa tigom sa mga balay mao ang pulso sa kinabuhi ug linya sa kinabuhi alang sa pagdaghan/pagtubo diha sa iglesia. (CWWL, 1986, vol. 2, “Crucial Words of Leading in the Lord’s Recovery, Book 1: The Vision and Definite Steps for the Practice of the New Way”, chp. 6, pp. 122-124)
The church in Zamboanga 