SOME SPECIFIC PRACTICES IN THE CHANGING OF SYSTEM (1)
The way of religion is to have a Sunday service that is mainly a façade, but our way is to have all the saints functioning organically. Once there is a façade, the organic function of the believers is put aside, and the believers are killed. We must drop the concept of putting on a show. We do not care for the façade; we care only for the fulfilling of our organic function. In the spiritual service, any kind of façade kills people. This is true even in our daily life. A normal living should be without any façade. For example, in a family the husband wipes the windows, the wife cooks the three meals, the daughters wash the dishes, one of the sons sweeps the floor and dusts the furniture, another one cleans the restroom, and the youngest one mops the floor. Is there any façade? No, rather, every one of them is functioning.
We truly understand the ideas of the people in our society. The majority of people who want to join Christianity desire to attend Sunday services and hear good sermons. This is the reason that I stress that we need to have a meeting on the Lord’s Day where a proper message can be given. Besides this, we need to have a “home life,” which is our small group meeting, with no façade. Hence, do not be bothered by the “dragging” situation in the small group; rather, welcome it, because it shows that we care for all the members.
Whether or not we can have a successful small group hinges on the [serving ones]. If we are not willing to labor on this matter, the small groups will eventually be “dragged” into Hades and will become nothing. Hence, I beseech [the serving ones] to labor diligently. We must have the determination to labor on this and to be persistent to the end. In this way the “dragging” of the small group will be the “singing of the songs of ascents”; the more it is “dragged,” the higher it goes.
At present there are four hundred small groups in Taipei. If every small group can bring in a new one each week, we will bring in 1,600 in a month and almost 20,000 in a year. This could never be achieved through the big meetings. Moreover, the new ones are not strangers invited off the street; rather, they are all related to the members of the small groups. Because they are their friends, relatives, and neighbors, it is more likely that they will remain. Furthermore, since all the members function organically, they spontaneously will have a love for the new ones. For example, a sister may not know how to love and take care of children when she is single, but after she is married and has children, she spontaneously loves and takes care of her children.
Furthermore, in a small group the conversation is more intimate. The small group lends itself to the mutual shepherding and caring. No one puts on a façade. The small group has so many advantages. There is no façade but much supply. Without a façade and without rituals, religion is knocked down, and the functions of the members are manifested. (CWWL, 1986, vol. 2, “Crucial Words of Leading in the Lord’s Recovery, Book 1: The Vision and Definite Steps for the Practice of the New Way”, chp. 5, pp. 101-103)
PIPILA KA MGA PIHO NGA PAGBATASAN SA PAG-USAB SA SISTEMA (1)
Ang maanaay Sunday service maoy labing gipasundayag sa paagi sa relihiyon, apan ang atong paagi alang man aron organikong molihok (function) ang tanang mga balaan. Kon dunay gawasnong ginapasundayag, mapadaplin ang organikong kalihokan sa mga magtotoo, ug mamatay ang mga magtotoo. Wad-on gyod nato ang konsepto nga dunay ginapakita. Wala ta nagtagad sa gawasnong pagpasundayag; nagtagad ra gyod ta alang sa pagtuman sa atong organikong kalihokan. Sa espirituhanong pag-alagad, makapatay sa mga tawo ang gawasnong pagpakita. Tinuod kini bisan sa atong adlaw adlawng kinabuhi. Walay gawasnong pagpakita ang normal nga pagkinabuhi. Sama pananglit, diha sa panimalay naglimpyo ang amahan sa bintana, nagluto ang inahan sa tulo ka mga kan-anan, naghugas sa mga plato ang mga anak nga babayi, usa sa mga anak nga lalaki ang nanilhig ug nagkuha sa mga abog sa mga furniture, ang usa naglimpyo sa banyo ug nag-mop ang kinamanghuran sa salog. Duna bay gawasnong gipakita?Dili, hinunoa, naglihok ang matag usa nila.
Tinuod nga nakasabot ta sa mga panghunahuna sa katilingban. Kadaghanan sa katawhan nga buot mo-apil sa kristianidad aron motambong sa Sunday service ug makapaminaw og maayong sermon. Kini ang hinungdan nga gihatagan nako og hibug-aton nga maanaa tay Tigom sa adlaw sa Ginoo nga dunay hustong gihatag nga mensahe. Dili lang kini, duna sab tay “kinabuhi sa balay”, nga mao ang tigom sa gagmayng mga grupo, nga walay gawasnong pasundayag. Busa, ayaw kasamok sa “makapaluyang nagbira” nga kahimtang diha sa gagmayng mga grupo; dawata hinoon kini, tungod kay nagpakita kini nga gitagad nato ang tanang mga bahin.
Nag-agad sa mga serving ones ang kalamposan sa gagmayng mga grupo. Kon dili ta buot mobulig ning butanga, sa ngadto-ngadto birahon padulong sa hades ang gagmayng grupo ug mahimong kawang kini. Busa, naghangyo ko sa mga serving ones nga makugihong mangabudlay. Duna gyod tay determinisyon sa pagbulig bahin niini ug makugihon hangtod gyod sa kataposan. Ning paagiha ang “makapaluyang nagbira” diha sa mga gagmayng grupo mahimo mang “nag-awit sa mga pag-awit”; labi nga “gibira” labi nga nagkahabog
Sa kasamtangan dunay 400 ka mga gagmayng grupo sa Taipei. Kon ang matag gagmayng grupo makakabig og usa matag semana, magdala kini og 1,600 sulod sa usa ka bulan ug mga 20 ka libo sa usa ka tuig. Dili gyod kini mahimo diha sa dinagko nga mga tigom. Labut pa, dili mga estranghero ang mga bag-ong balaan nga na-imbitahan ra sa mga dalan; kondili duna silay relasyon uban sa mga bahin diha sa gagmayng grupo. Tungod kay mga higala, paryente, ug mga silingan man sila, tingali makapabilin sila. Dugang pa, kay organiko man nga naglihok ang mga bahin, diha dayon mahigugma silang moatiman sa mga bag-ong naluwas. Sama pananglit, wala nasayod ang usa ka sister kon unsaon mahigugma ug mag-atiman sa mga anak sa dihang wala pa siya na-minyo, apan sa na-minyo na siya ug dunay mga anak, diha dayon nahigugma ug nag-atiman siya sa iyang mga anak.
Dugang pa, labing suod ang pakig-ambitay diha sa gagmayng grupo. Nag-agad sa pag-atimanay ug pag-tinagdanay ang gagmayng mga grupo. Walay usa nga nagpakita ra. Daghang mga kaayohan ang gagmayng grupo. Walay gawasnong pagpakita kondili dunay daghang sangkap. Walay gawasnong pagpakita ug ritwal, matumba ang relihiyon, ug mapasundayag ang kalihokan sa tanang mga bahin. (CWWL, 1986, vol.2, “Crucial Words of Leading in the Lord’s Recovery, Book 1: The Vision and Definite Steps for the Practice of the New Way”, chp.5, pp. 101-103)
The church in Zamboanga 