SOME VITAL POINTS CONCERNING THE VITAL GROUP PRACTICE (3)
The members of all the vital groups also have to attend the regular church meetings. In particular, all of us have to endeavor to come to the prayer meeting. We have to do something to rescue the prayer meeting. We have been practicing the church life…[for many] years. Over this period of time a negative habit has been built up. This negative habit is that most of the church members despise the prayer meeting.
All of us need to do our best to come to the prayer meeting…Also, when we come to the prayer meeting, we are obliged to pray and to pray not just once. Do not pray long prayers. You do not need to compose anything. Simply tell the Lord what you want. Some saints’ prayers have too much composition. Their prayers are not spontaneous. Never forget that it is easier to get an answer to a short prayer. The best prayer is one with short sentences. Some saints have long sentences in their prayer. But we do not need to give the Lord reasons and explanations in our prayer. He already knows these things, so we should simply tell Him what we want.
Some saints among us are too bold in the meetings…We need to learn to sense the atmosphere and taste of the meeting. If certain bold ones would cut off their long prayers and stop giving instructions in the meeting until they learn how to sense the taste and the atmosphere of the meeting, their spirit would be built up.
The bold ones among us need to deny their bold disposition. Likewise, the timid ones among us need to deny their timid disposition. Their timidity greatly annuls their function. When they speak, they should exercise boldness to speak in a stronger tone. When they speak and function softly, that does not build up their spirit. If they try to function in a stronger way, that will build up their spirit and cause them to grow.
We have to realize that the meetings are the coming together of God’s children to worship Him. John 4:24 says that God is Spirit, and those who worship Him must worship in spirit. Every church meeting is a time for us to do things in the spirit, because that is the time to worship God. The only principle, the basic, strict principle, in worshipping God is that we must exercise our spirit.
We need to exercise our spirit all the time in the meeting. Whether we speak or not, we must exercise our spirit. If we do not speak, this should be because the Spirit leads us not to speak. When we speak, we speak also because of the leading of the Spirit. Thus, all that we do in the meeting should be the issue of the exercise of the spirit. But we are so neglectful about this matter. We may exercise our spirit only when we feel that we have to pray or speak something, but we must exercise our spirit at all times. I am nourished in every meeting because regardless of whether or not I function, I am in the meeting in the Spirit with the exercise of my spirit. Because I exercise my spirit, I enjoy others’ spirits. When you are in the spirit, I sense it. When you are not in the spirit, I also sense it. We all need to learn and build up the habit of exercising our spirit at all times. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, chp. 14, pp. 484-485)
Pipila ka mga Mahinungdanong Punto kalabot sa Pagbatasan sa Lagsik nga Grupo (3)
Kinahanglan motambong sab sa regular nga mga tigom ang tanang bahin sa lagsik nga mga grupo. Sa partikular, maningkamot gyod tang tanan sa pagtambong sa tigom alang sa pag-ampo. Mobuhat gyod ta aron luwason ang tigom alang sa pag-ampo. Nagbatasan na ta sa iglesiahanong kinabuhi….sa daghan na ka mga tuig. Niini nga kadugayon sa panahon, nakatukod tag negatibong habit. Kining negatibong habit mao nga gitamay sa pipila sa mga bahin sa iglesia ang tigom alang sa pag-ampo.
Buhaton gyod nato ang pinaka-maayo aron motambong sa tigom alang sa pag-ampo…ug, kon motambong ta sa tigom alang sa pag-ampo, obligado ta nga mo-ampo dili lang sa maka-usa. Ayaw ampo ug tag-as nga mga pag-ampo. Dili na kinahanglan nga maghunahuna pa og bisan unsa. Isulti lang sa Ginoo ang imong gusto. Pipila sa mga pag-ampo sa mga igsoon nga daghan og mga komposisyon. Dili diha-dayon ang ilang mga pag-ampo. Ayaw kalimot nga dali ra tubagon ang mga mubo nga pag-ampo. Ang maayong pag-ampo kanang mubo ra nga pag-ampo. Pipila sa mga balaan nga tag-as ang mga pag-ampo. Apan dili na kinahanglan nga hatagan pa nato ang Ginoo og mga pasumangil ug mga pagpasabot sa atong mga pag-ampo. Nasayod na man Siya ning mga butanga, busa isulti lang nato kon unsay gusto natong buhaton Niya.
Maisogon diha sa mga tigom ang pipila ka mga balaan taliwala nato…kat-onan gyod nato sa pagpamati sa kahimtang ug lasa diha sa tigom. Kon putlon sa mga pipila ka mga maisogong balaan ang tag-as nga ilang mga pag-ampo ug mohunong sa paghatag og pagpasabot diha sa tigom hangtod nga makakat-on sila kon unsaon pagpamati sa kahimtang ug lasa sa tigom, matukod dayon ang ilang espiritu.
Kinahanglan batokan sa mga maisogon nga balaan taliwala nato ang ilang maisogong disposisyon. Sa ingon usab, batokan sab sa mga maulawong balaan ang ilang maulawon nga disposisyon. Makababag sa ilang kalihokan ang ilang pagkamaulawon. Kon mamulong sila, maisogon gyod silang mamulong nga dunay maisogong tono. Dili makatukod sa ilang espiritu, kon maluyahon silang mamulong ug molihok. Kon mosulay silang molihok sa maisogong paagi, makatukod kini sa ilang espiritu ug makapatubo kanila.
Amgohan gyod nato nga pagka-usa sa mga anak sa Dios ang mga tigom aron sa pagsimba Kaniya. Juan 4:24 nag-ingon nga Espiritu ang Dios, ug kadtong mosimba Kaniya mosimba diha sa espiritu. Panahon alang nato nga mobuhat diha sa espiritu, ang matag tigom sa iglesia, kay mao kini ang panahon sa pagsimba sa Dios. Ang bugtong prinsipyo, ang sukaranan, estriktong prinsipyo, sa pagsimba sa Dios mao nga kinahanglan mogamit ta sa espiritu.
Matag panahon kinahanglan mogamit gyod ta sa atong espiritu diha sa mga tigom. Kon mamulong ta o dili, mogamit ta sa atong espiritu. Kon dili ta mamulong, tungod gyod kini kay wala ta gigiyahan sa Espiritu nga dili mamulong. Kon mamulong ta, namulong sab ta tungod sa paggiya sa Espiritu. Busa, ang tanan nga gibuhat nato diha sa tigom tungod sa atong paggamit sa espiritu. Apan usahay gisalikway nato ning mga butanga. Mogamit lang ta usahay sa espiritu, kon gibati nato nga kinahanglan mo-ampo ta o mamulong ba. Apan kinahanglan matag panahon nga mogamit ta sa espiritu. Matil-ogan ko kanunay sa mga tigom kay bisan mo-function ko sa tigom o dili, naa ko diha sa tigom nga naa sa Espiritu sa paggamit sa akong espiritu. Tungod kay naggamit ko sa espiritu, mapahimuslan nako ang espiritu sa uban. mabati nako nga naa ka sa espiritu. Mabati sab nako kon wala ka sa imong espiritu. Kat-onan gyod natong tanan ug magtukod og habit sa paggamit sa atong espiritu matag panahon. (CWWL,1991-1992, Vol. 3, “Fellowship concerning the urgent need of the Vital Groups”, chp.14, pp. 484-485)
The church in Zamboanga 