FELLOWSHIP REGARDING PRAYER WITH THE EXERCISE OF OUR SPIRIT AND THE RELEASE OF THE SPIRIT (2)
The Lord said in Matthew 13:33 that the woman took and hid the leaven in the three measures of meal until “the whole was leavened.” We must realize that in Christianity everything has been leavened. Even the way to pray has been leavened. In our prayer we have to be purified and purged.
We must learn to exercise our spirit in everything that we say and do. We must learn to exercise our spirit when we are shouting or when we are quiet. We must learn to exercise our spirit when we are praying by speaking or when we are praying by groaning. Our spirit should be exercised in everything. This takes practice. Even if people are going to play basketball properly, they need the continual practice.
After attending some of the group meetings we have established, I realize that all the saints need to be re-educated, to be purged. Now is the time for us to learn to drop the old way and the old things and to release our spirit. When we pray, we are not only praying to God. Paul in 1 Corinthians 14 tells us clearly that when we are praying to God, we are also praying for other people to understand (vv. 15-17). Not only God but also other people are listening to our prayer because they have to respond by saying Amen. Whenever we come to the meetings of the church, we should exercise our spirit to pray.
Furthermore, all the members of the vital groups should endeavor to attend the prayer meeting of the church. In the 1960s when we were in Elden hall in Los Angeles, at least seventy to eighty percent of those who attended the Lord’s Day morning meeting also attended the prayer meeting. Why could we have such a highly attended prayer meeting at that time but not today? Some of the mothers may take their children as an excuse, but I would encourage the mothers to get together for babysitting so they can attend the prayer meeting on a rotating basis. Of course, the mothers need to care for their children, but they should not take this as an excuse for always missing the prayer meeting.
We have to be careful before God. To please God by attending the prayer meeting is the best thing. I hope that all of us would promise the Lord that we would attend the prayer meeting of the church. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, chp. 13, p. 467-469)
PAKIG-AMBITAY KALABOT SA PAG-AMPO UBAN SA PAGBANSAY SA ATONG ESPIRITU UG SA GAWASNON NGA ESPIRITU (2)
Nisulti ang Ginoo sa Mateo 13:33 nga gikuha sa babaye ug gitagoan sa tulo ka takos nga harina hangtod “nitubo ang tibuok minasa”. Amgohan gyod nato nga levadura ang tanan diha sa cristianidad. Bisan ang paagi sa pag-ampo dunay levadura. Kinahanglan maputli ug mahinloan ta sa atong mga pag-ampo.
Kat-onan gyod nato nga mobansay sa atong espiritu sa bisan unsay sultion ug buhaton nato. Kat-onan nato nga mobansay sa atong espiritu kon mosiggit ta o kon hilom ta. Kat-onan gyod nato mobansay sa atong espiritu kon mag-ampo ta pinaagi sa pagpamulong o kon mag-ampo ta pinaagi sa pag-agulo. Sa tanang butang, kinahanglan nabansay gyod ang atong espiritu. Nagkinahanglan kini og pagbatasan. Bisan ang mga tawo aron husto nga makadula og basketball, nagkinahanglan sila og padayong pagbansay.
Human nako pagtambong sa pipila ka mga grupong tigom nga atong gi-establisar, naamgohan nako nga kinahanglan matudloan ug mahinloan ang tanang mga balaan. Kini ang panahon nga makat-onan nato buy-an ang atong daang paagi ug ang mga daang butang ug mobansay sa atong espiritu. Wala lang ta nag-ampo ngadto sa Dios kon mag-ampo ta. Sa 1 Corinto 14, klarong gisulti ni Pablo nga kon mag-ampo ta ngadto sa Dios, nag-ampo sab ta alang sa ubang tawo aron makasabot (vv 15-17). Dili lang ang Dios kondili naminaw sab ang mga tawo kay kinahanglan man nila mobalos nga mosulti og amen. Sa matag tambong nato sa mga tigom sa iglesia, mobansay gyod ta sa atong espiritu sa pag-ampo.
Dugang pa, maningkamot gyod ang matag bahin sa lagsik nga mga grupo nga motambong sa tigom sa pag-ampo sa iglesia. Sa 1960s sa naa pa mi sa elden hall sa Los Angeles, mga 70 ngadto sa 80 porsyento nga nitambong sa adlaw sa Ginoo ang nitambong sab sa tigom sa pag-ampo. Nganong duna man tay habog nga mga nanambong kaniadto apan dili na karon? Tingali pipila sa mga inahan nga himoon ang ilang mga anak aron makapabalibad, apan mo-awhag ko sa mga inahan nga mag-usa mo aron mobantay sa mga anak ug motambong ang uban sa pulihanay nga paagi. Oo, kinahanglan bantayan gyod sa mga inahan ang ilang anak, apan kinahanglan dili kini mahimong hinungdan aron kanunay mong dili makatambong sa tigom sa pag-ampo.
Mag-amping gyod ta atubangan sa Ginoo. Labing maayo nga butang ang makapalipay sa Dios pinaagi sa pagtambong sa tigom sa pag-ampo. Naglaum ko nga magsaad tang tanan sa Dios nga motambong sa tigom sa pag-ampo sa iglesia. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, chp. 12, p. 467-469)
The church in Zamboanga 