CONTINUING STEADFASTLY IN PRAYER (1)
Acts 2:42 shows us the importance of such prayer. The three thousand who entered into the church life all continued in four things: the teaching of the apostles, the fellowship of the apostles, the breaking of bread, and the prayers. Prayer was one of the four critical items in which they continued. Today I would say that we have the first three items. We remain in the teaching and fellowship of the apostles, and we have the breaking of bread, the remembrance of the Lord at His table, every Lord’s Day. Today our best meeting is the Lord’s table meeting, but our prayer is inferior. Even our attendance in the prayer meeting was very low at one time, and the persons who prayed mostly were dead and dying. They prayed in a dead and dying way. Thus, many of the saints lost the appetite to come to the prayer meeting.
The prayers in the prayer meeting have been long prayers, full of explaining to the Lord and of giving the Lord descriptions and instructions. Very few would ask the Lord directly what they wanted Him to do. There was also very little commanding in our prayers. It was rare to hear anyone pray, “Lord, we give You the word. We give You the command. You have to come in to do it.” This kind of commanding prayer is needed (Isa. 45:11). We need to learn to pray in a proper way in the prayer meetings. We should pray slowly, pray emphatically, and pray spiritually. We should practice this kind of prayer in all the vital groups.
The three thousand who were gained on the day of Pentecost continued steadfastly in the prayers of the Spirit with a real burden. First, the one hundred twenty continued steadfastly in prayer for ten days. Then the three thousand continued steadfastly in prayer. Acts 6:4 also tells us that the apostles made the decision to continue steadfastly in prayer and the ministry of the word.
In Ephesians 6:18 Paul says that we need to pray at every time in spirit and watch unto this in all perseverance. We need to be watchful, on the alert, for the maintaining of our prayer life. Praying must be followed by watching. We have to add watching to our praying. After we make the decision to pray, many things will rise up to keep us away from praying. This is why we have to watch unto our prayer in all perseverance. To watch means that we are on the battlefield. The battle is raging, and there are enemies around us. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, chp. 12, pp. 458-459)
LIG-ONG MAGPADAYON SA PAG-AMPO (1)
Gipakita kanato sa Mga Buhat 2:42 ang pagka-importante sa pag-ampo. Nagpadayon sa upat ka mga butang ang tulo ka libo nga nisulod sa iglesiahanong kinabuhi: ang pagtulon-an sa mga apostol, ang pakig-ambitay sa mga apostol, ang pagtipik sa tinapay, ug sa mga pag-ampo. Usa ang pag-ampo sa upat ka mga kinahanglanong butang nga ilang gipadayon. Makasulti ko nga duna tay tulo ka mga butang. Nagpabilin ta sa pagtulon-an sa mga apostol, ug duna sab tay pagtipik sa tinapay, sa paghandom sa Ginoo sa Iyang talad matag adlaw sa Ginoo. Maayo kaayo nga tigom karon ang atong tigom sa talad sa Ginoo. Apan ubos ang atong pag-ampo. dunay panahon nga ubos ang mga tigtambong sa tigom sa pag-ampo, kadaghanan patay ug himalatyon ang mga tawo nga nag-ampo. nag-ampo sila sa patay ug himalatyon nga paagi. Busa, daghang mga balaan nga nawad-an og gana nga motambong sa tigom sa pag-ampo.
Tag-as nga pag-ampo ang mga pag-ampo sa tigom sa pag-ampo, puno sa pagpasabot sa Ginoo ug paghatag sa Ginoo og mga hulagway ug instruksyon. Gamay ra ang derektang mangutana sa Ginoo kon unsay buot buhaton sa Ginoo nila. Gamay ra sab sa atong mga pag-ampo sa nagsugo nga paagi. Talagsaon nga dunay moampo, “Ginoo, gihatag namo nimo ang pulong, gisugo ka namo. Kinahanglan buhaton gyod nimo kini.” Kinahanglanon ang sugo nga pag-ampo (Isaias 45:11). Kinahanglan makat-on tang mo-ampo sa hustong paagi diha sa tigom sa pag-ampo. hinay-hinay tang mag-ampo, tataw tang mag-ampo ug spiritual nga mag-ampo. batasanon gyod nato ning klaseha nga pag-ampo diha sa lagsik nga mga grupo.
Lig-on gyong nagpadayon diha sa mga pag-ampo sa Espiritu uban sa tinuod nga luwan ang tulo ka libo nga nakabig sa adlaw sa pentecostes. Una, lig-on nga nagpadayon sa mga pag-ampo ang 120 sulod sa pulo ka adlaw. Dayon lig-on nga nagpadayon sa mga pag-ampo ang tulo ka libo. Gisultian sab ta sa Mga Buhat 6:4 nga gidesisyonan sa mga apostol sa lig-ong pagpadayon diha sa pag-ampo ug sa pagpangalagad sa pulong.
Niingon si pablo sa Efeso 6:18 nga kinahanglan matag panahon tang mag-ampo diha sa espiritu ug magtukaw sa tumang pagkamalahutayon. Magmatukawon gyud ta, alerto, aron mamintinar ang atong kinabuhi sa pag-ampo. sundan gyod sa pagkamatukawon ang pag-ampo. human ta makadesider nga mag-ampo, mo-alsa ang daghang mga butang aron mopalayo nato nga mag-ampo. busa kinahanglan magmatukawon gyud ta sa atong pag-ampo nga dunay pagkamalahutayon. Nagpasabot ang magtukaw nga naa ta sa dapit diin dunay gubat. Nagpadayon ang gubat, ug dunay mga kaaway sa atong palibot. (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, chp. 12, pp. 458-459)
The church in Zamboanga 