PRAYING SHORT PRAYERS
Today we need to be blended together by much and thorough prayer. In our prayer we should not merely exercise our spirit but also release our spirit. Praying is the unique way for us to exercise our spirit and even the more to release our spirit. When our spirit is released, we can be blended together in this released spirit. Actually, when our spirit is released, there is no need to talk about blending. The released spirits are a kind of blending.
When we come together to pray, we need to release our spirit by praying short prayers. Our prayers are too long. The long prayer is a prayer of composition. It is not prayer out of a burden. The real burdened prayer would not be a long composed prayer. At one time in the 1960s when we were in Los Angeles in Elden hall, our prayers were very short. Sometimes we had over two hundred in our prayer meeting. Each saint would pray one sentence, and we were like one person praying together. We coordinated together in our prayer, and there were no long prayers.
Soon after I was saved, I met with the Brethren. We always had a long prayer meeting with long prayers. In that long meeting there were only four or five who prayed. Four or five occupied the entire time, and the composition of their prayers was mostly the same. Furthermore, among these four or five who prayed, we usually knew in what order they would pray. When the prayer came to the last one, everyone knew that after his prayer, we would soon be dismissed. Our church prayer meeting has reached this kind of situation with long prayers. Long prayers kill, but short prayers stir us up. Short prayers fan our spirit into flame.
It is very difficult for the brothers and sisters who are used to praying long prayers to have a change to pray in a short way. Those who pray long prayers always lay a foundation of much explanation in their prayer. They explain to the Lord why they need to pray, or they give the Lord directions about how to answer their prayer. They may say, “Lord, You are so good. We are not praying for ourselves. We are not on the earth. Lord, we are today in the heavens. Even we are at Your throne…” We need to drop this way of explaining in our prayer to the Lord. In order to blend ourselves together in the vital groups, we must drop the old way of praying long prayers. We should pray short prayers, simply telling the Lord what we want Him to do for us (cf. Mark 10:51). (CWWL, 1991-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, chp. 12, pp. 457-458)
PAG-AMPO SA MUBO NGA MGA PAG-AMPO
Kinahanglan masakot gyod ta karon pinaagi sa daghan ug bug-os nga mga pag-ampo. Dili lang ta mobansay sa atong espiritu sa pag-ampo apan kinahanglan gawasnon ta sa atong espiritu, masakot ta pag-usa niining gawanong espiritu. Ang pag-ampo mao ang bugtong paagi alang nato nga mabansay ang espiritu ug labi pa nga mapahigawas sa espiritu. Kon gawasnon ang atong espiritu, masakot ta pinaagi niini. Sa pagkatinuod, kon gawasnon ang atong espiritu, dili na kinahanglan maghisgot pa og panagsakot. Klase sa panagsakot ang mahimong gawasnon sa espiritu.
Kon mag-usa ta sa pag-ampo, kinahanglan gawasnon gyod ta sa espiritu pinaagi sa pag-ampo og mubo nga mga pag-ampo. Tag-as ra ang atong mga pag-ampo. Pag-ampo nga nagkomposisyon ang tag-as nga pag-ampo. Pag-ampo kini nga walay luwan. Dili taas nga gi-komposisyon nga ampo ang tinuod nga pag-ampo nga dunay luwan. Dunay usa ka higayon sa 1960s sa dihang naa mi elden hall sa Los Angeles, mubo ra ang among pag-ampo. Usa ra ka sentence ang matag balaan, ug sama mi sa usa ka tawo nga nag-ampo. Nakigbuhat mi nga usa sa among mga pag-ampo, ug walay tag-as nga mga pag-ampo.
Paghuman nako maluwas, nag-uban ko sa mga brethren. Kanunay ming nagtigom sa pag-ampo uban sa tag-as nga mga pag-ampo. Nianang taas nga tigom duna ray 4 o 5 nga moampo. Na-okupar sa 4 o 5 ang among tibuok panahon, ug kasagaran pareho ra ang komposisyon sa ilang mga pag-ampo. Dugang pa, usahay masayran na namo ang han-ay, taliwala niiing 4 o 5 nga ning ampo, kon moabot na ang ampo sa kataposang moampo, masayud na ang matag-usa namo nga hapit na mahuman ang tigom. Naabot sa ingon ani nga kahimtang ang atong tigom sa pag-ampo sa iglesia uban sa tag-as nga mga pag-ampo. Makapatay ang tag-as nga pag-ampo, apan makapadasig ang mubo nga mga pag-ampo, makapadilaab sa atong espiritu ang mubo nga mga pag-ampo.
Lisud usbon alang sa mga igsoong lalaki ug babayi nga naanad sa tag-as nga mga pag-ampo nga mo-ampo og mubo nga mga pag-ampo. Nakabutang na og sukaranan nga daghang pagpatin-aw (explanation) kadtong mga tig-ampo og tag-as nga mga pag-ampo. Ilang ipatin-aw sa Ginoo nganong kinahanglan man sila mo-ampo, o mohatag sila sa Ginoo og direksyon kon unsaon pagtubag sa ilang mga pag-ampo. Moingon tingali sila, “Ginoo, maayo kaayo ka. Wala mi nag-ampo alang sa among kaugalingon. Wala mi sa yuta. Ginoo, nia mi karon sa langit. Nia man ngani mi sa Imong trono….” Buy-an gyod nato kining pagpatin-aw sa atong kaugalingon sa atong pag-ampo sa Ginoo. Aron masakot ta pag-usa uban sa lagsik nga grupo, buy-an gyod nato ang daang paagi sa pag-ampo sa tag-as nga mga pag-ampo. Moampo ta og mubo nga pag-ampo, mosulti lang sa Ginoo kon unsay buot natong buhaton Niya alang nato. (cf. Mark 10:51). (CWWL, 1991-1992, vol.3, “Fellowship Concerning the Urgent Need of the Vital Groups, “ chp. 12, pp, 457-458
The church in Zamboanga 