Practical Fellowship regarding the Vital Groups (2)
In grouping the saints together, we do not need to legally follow a certain way. We can group the saints together according to the Spirit and according to the situation. In certain instances it may be more convenient to group the saints by geography. However, in some situations that way may not yield the best result. It may be better to group people according to the situation, taking into account factors such as geography, age, status, character, and spiritual condition. In some situations grouping the young ones together with the old ones may not be a help to the young ones, but in other instances grouping the young ones with certain elderly saints will make the young ones more living. It would not be good to group seven people of weak character together, nor would it be good to group too many people of strong character together. In grouping the saints, [we] need to study the situation of all the saints.
In forming the groups, all preferences should be annulled. According to our past experience, some of the saints have a strong preference to be together. However, we need to realize that a particular group may stay together for only six months. After six months the groups should increase to the point that they need to divide into two groups. Thus, we should forget our personal preferences. In some cases if a husband and wife are put in different groups, they will be made alive and they will be more able to help others. We need to put all these matters into our consideration, and we need to learn. In a certain sense, in the church life the husbands and wives are not couples but are individual members of the Body. We need to be coordinated, not according to the natural relationship but according to the membership in the Body.
We must be clear that the vital group meetings should not interfere with the present church life. We still respect and honor the present church life.
Our success in having a definite beginning in the practice of the vital groups depends on our faithfulness. We need to be faithful to coordinate with the Lord in order to match the Lord. Then the Lord will have a way. If in all the churches a good number of the saints will be trained to take this way and to move in a trained way, surely we will gain the adequate increase. (CWWL, 199-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, chp. 7, pp. 410-412)
Praktikal nga Pakig-Ambitay kalabot sa Lagsik nga mga Grupo (2)
Sa pag-usa sa mga balaan, dili kinahanglan nga mosubay gyod ta sa usa ka paagi. Grupohon nato ang mga balaan sumala sa Espiritu ug sumala usab sa kahimtang. Sa ubang mga panghitabo, mas sayon kon grupohon nato ang mga balaan pinaagi sa geograpiya. Apan, sa uban pang mga sitwasyon, dili kaayo makahatag ug pinaka maayong resulta ning paagiha. Mas labing maayo nga i-grupo ang mga balaan sumala sa kahimtang nga naglantaw sab sa mga butang sama sa geograpiya, edad, istado, pamatasan, ug espirituhanong kahimtang. Sa ubang mga sitwasyon, dili tingali makatabang sa mga kabatan-onan kon i-grupo ang mga kabatan-onan sa mga balaan nga edad-edararan apan sa laing sitwasyon ang pag grupo sa mga kabatan-onan uban sa edad-edaran maoy makapabuhi sa mga kabatan-onan. Dili tingali maayo kon i-grupo ang pito ka mga katawhan nga maluyahon sa pamatasan ug dili tingali dili sab maayo kon grupohon ang daghang mga kusganong katawhan. Kinahanglan tun-an gyod nato ang kahimtang sa pag-grupo sa mga balaan.
Sa pagporma og grupo, wagtangon gyod nato ang mga kagustuhan. Sumala sa mga nangaging kasinatian nato, dunay kusganong kagustohan ang ubang mga balaan aron magrupo. Apan, kinahanglan makaamgo ta nga kutob sa unom ka mga bulan ra ang partikular nga mga grupo. Kinahanglan modaghan ang mga grupo hangtod maabot sa punto nga kinahanglan bahinon sila aron mahimong duha ka grupo. Busa, kinahanglan kalimtan gyod nato ang atong kaugalingong kagustohan. Sa ubang kahimtang, kon gibutang ang bana ug asawa sa laing mga grupo, makapadasig kini nila ug mahimo pa gyod silang makatabang sa uban. Ibutang gyod nato ning mga butanga sa atong hunahuna, ug kinahanglan makakat-on ta. Sa laing pamati, diha sa iglesiahanong kinabuhi, dili magtiayon ang bana ug asawa, apan indibidwal nga mga bahin sa Lawas. Kinahanglan makigsabot ta, dili sumala sa natural nga relasyon apan sumala sa Lawas isip mga bahin ta niini.
Kinahanglan klaro ta nga dili gyod makasamok sa iglesiahanong kinabuhi karon ang tigom sa lagsik nga mga grupo. Respetohon ug tahoron gihapon nato ang atong iglesiahanong kinabuhi karon.
Nagdepende sa atong pagkamatinumanon ang kalamposan sa pagsugod nato og pagbatasan sa lagsik nga mga grupo. Kinahanglan matinumanon gyod tang makigsabot sa Ginoo aron matupong ta Niya. Makabuhat dayon og paagi ang Ginoo. Kon sa tanang mga kaiglesiahan dunay maayong numero sa mga balaan nga nabansay sa paghimo ning paagiha ug mobuhat sumala sa paaging nabansay, sigurado gyod nga mabatonan nato ang igong pagdaghan. (CWWL, 199-1992, vol. 3, “ Fellowship concerning the Urgent need of the Vital Groups”, chp.7 pp. 410-412)
The church in Zamboanga 