The Purpose of the Vital Groups
The purpose of the vital groups is the increase, perfecting, and building up of the Body of Christ (Acts 2:46-47; Eph. 4:12). The vital groups are to gain the increase, finish the perfecting, and complete the building.
Acts 2:46-47 says, “Day by day, continuing steadfastly with one accord in the temple and breaking bread from house to house, they partook of their food with exultation and simplicity of heart, praising God and having grace with all the people. And the Lord added together day by day those who were being saved.” This is the normal standard of the Christian life. In these verses there are a number of important points. The first point is “day by day,” the second is “continuing steadfastly with one accord,” the third is “breaking bread from house to house,” and the fourth is “they partook of their food with exultation and simplicity of heart.” The believers in this verse not only enjoyed their food, but they partook of it with exultation. To exult means to praise by giving a ringing shout. The fifth point is that they praised God and had grace with all the people, and the last point is that the Lord added together those who were being saved. The increase comes from this. If we want the increase, we need to have the few things mentioned in these two verses.
In the move of the vital groups, there is no concept or idea; there is only one accord. This accord is not my accord or your accord; it is the Lord’s accord… There is not only one Head but also one Body. It is impossible for one Body with one Head to have different opinions.
The proper way to be a Christian is not to have opinions and divisions but to continue steadfastly with one accord in meeting in the homes, having the Lord’s table, and eating with exultation, with rejoicing and shouting. We all need to be beside ourselves. Brother Nee once said that if a Christian has never been beside himself, he is not qualified to be a Christian. As Christians, we must be outside of ourselves, praising God and having grace with all the people. These are the conditions for the proper increase. In such a condition the Lord can add to the church day by day.
Ephesians 4:12 speaks of the perfecting of the saints that each one may do the unique work of the ministry, that is, to build up the Body of Christ. This is the purpose of the vital move to have the groups. (CWWL, 199-1992, vol. 3, “Fellowship concerning the Urgent Need of the Vital Groups”, pp. 405-406)
Ang Tuyo sa Lagsik nga mga Grupo
Ang tuyo sa mga lagsik nga Grupo mao ang pagpadaghan, paghingpit, ug pagtukod sa Lawas ni Cristo (Acts 2:46-47; Eph. 4:12). Kinahanglan makabaton gyud sa pagpadaghan, paghuman sa pagpahingpit, ug pagkumpleto sa pagtukod ang lagsik nga mga grupo.
Mga Buhat 2:46-47 niingon, “Ug adlaw-adlaw, lig-on gyud silang nagpadayon nga nagkausa diha sa templo ug nagtipik sa tinapay sa balaybalay, nangaon sila sa kalan-on sa kalipay sa dakong kalipay ug sa kayano sa kasingkasing, Nagdayeg sa Dios ug gikahimut-an sa tanang tawo. Ug gidugang sa Ginoo kanila matag adlaw ang mga giluwas.”kini ang normal nga sukaranan sa Cristohanong kinabuhi. Dunay daghang mga importanteng punto ning mga bersikulohaha. Ang unang punto mao ang “adlaw-adlaw” ang ikaduha mao ang “lig-on gyong nagpadayon sa pagkausa,” ang ikatulo mao ang “ nagtipik sa tinapay sa balay-balay,” ug ang ikaupat mao ang “ nangaon sila sa kalan-on sa kalipay sa dakong kalipay ug sa kayano sa kasingkasing,”. Ang mga magtotoo ning mga bersikuloha wala lang sila nagpahimulos sa ilang kalan-on apan nagkaon sila sa dakong kalipay. Nagpasabot ang dakong kalipay sa pagdayeg nga dunay pagsinggit. Ikalimang punto mao nga nagdayeg sila sa Dios ug gikahimut-an nila ang tanang tawo, ug ang kataposang punto mao nga gidugang sa Ginoo kanila ang mga tawong giluwas. Naggikin dinhi ang pagpadaghan. Kon buot ta sa pagpadaghan, kinahanglan naa tay mga pipila ka mga butang nga naa ning mga bersikuloha.
Wala nay konsepto o ideya ang paglihok sa lagsik nga mga Grupo; duna ray pagkahiusa. Kining pagkahiusaha dili akong pagkahiusa o imong pagkahiusa; pagkahiusa kini sa sa Ginoo….dili lang dunay usa ka ulo kondili duna sab usa ka lawas. Imposible kaayo sa usa ka ulo nga dunay usa ka lawas nga dunay nagkalainlaing mga opinion.
Ang hustong paagi nga mahimong Cristohanon kanang mang wala nay opinyon o pagbahinbahin apan kana mang makugihong nagpadayon uban sa pagkahiusa diha sa mga tigom sa balay, sa talad sa Ginoo, ug sa pagkaon nga dunay dakong kalipay, nagsinggit sa kalipay. Kinahanglan mapadaplin gyod ang atong kaugalingon. Kanhi nag-ingon si brother nee nga kon wala pa nakasinati ang magtotoo sa pagpadaplin sa iyang kaugalingon, wala pa siya takos nga mahimong Cristohanon. Isip Cristohanon, mogawas gyod ta sa atong kaugalingon, magdayeg sa Dios ug naghatag og grasya sa mga tawo. Kini ang mga kondisyon alang sa hustong pagpadaghan. Niana nga kondisyon makadungag ang Ginoo sa iglesia adlaw-adlaw.
Namulong ang Efeso 4:12 sa paghingpit sa mga balaan aron makabuhat ang matag usa sa bugtong talagsaong Pagpangalagad, mao ang, pagtukod sa Lawas ni Cristo. Kini ang tuyo sa lagsik nga buhat diha sa mga Grupo. (CWWL,1991-1992, Vol. 3, “Fellowship concerning the urgent need of the Vital Groups”, pp. 405-406)
The church in Zamboanga 