The Lord in His Recovery Requiring Us and Stirring Us Up to Practice the God-ordained Way (1)
Since the Lord’s recovery began in the second century, it has not allowed people to be idle and at peace. The recovery always stirs up people to see what is in the Bible and to seek after it. Throughout the past nineteen centuries, seeking ones have been raised up to discover new truths from the Bible. Many of them put their discoveries into writing, and over the past seventy years we have spent much time and money to find and collect these scattered writings. These discoveries are a part of the Lord’s recovery today. As a result, in the Lord’s recovery there is much stirring up, and there are many requirements and demands. The Lord’s recovery does not allow us to be at ease.
In the past…years we have “dug out” more truths. In particular, we have discovered the New Testament priesthood of the gospel (Rom. 15:16). We have found that the preachers of the gospel should be laboring, energizing, ministering priests of the New Testament. In Romans 15:16 the Greek word for priest has a prefix that means “energizing,” “laboring,” or “ministering.” Such a priesthood of the gospel is a new discovery. Once we see this, we can never be at rest.
We Christians today, the New Testament believers…are priests; thus, we must offer something. What we offer should not be merely our praises to the Lord, our material things, or our good conduct. These things are minor offerings. In the New Testament the main offering is saved sinners, who will be transformed to be the members of Christ’s Body. In the Old Testament the priests offered the types of the individual Christ; in the New Testament we offer the members of the corporate Christ. For our offering to God we need the saved, sanctified, and transformed members of Christ. The discovery of this truth has changed our understanding of the significance of gospel preaching. (CWWL, 1990, vol. 2, “The Practice of the Group Meetings”, chp. 8, pp. 54)
Nagkinahanglan ug Naghagit Kanato ang Ginoo sa Iyang Pahiuli nga Mobatasan sa Paaging Gitudlo sa Dios (1)
Sukad nagsugod ang pahiuli sa Ginoo sa ikaduhang siglo, wala kini nagtugot sa mga katawhan nga mahimong walay pulos ug nagpaharuray ra. Kanunayng naghagit ang Pahiuli sa mga katawhan aron makit-an kon unsay naa sa biblia ug tinguhaon ang naa niini. Sa nilabayng 19 ka mga siglo, napalugwa ang mga matinguhaon sa pagdiskubre og mga bag-ong kamatuoran gikan sa biblia. Daghan kanila, gibutang ang ilang mga nadiskubre sa mga sinulat, ug sa mga 70 ka tuig ang nilabay nga nigugol gyud tag panahon ug salapi aron pangitaon ug tigumon ang mga nagkatibulaag nga mga basahon/sulat. Kining mga nadiskubrehan maoy nahimong bahin sa Pahiuli karon . Isip resulta niini, duna gyuy daghang paghagit sa Pahiuli sa Ginoo, ug daghan kaayog gikinahanglan ug mga gipangayo. Wala ta gitugotan sa Pahiuli nga maharuray ta.
Sa nilabayng….mga tuig “nagkalot” ta ug daghang mga kamatuoran. Sa partikular, nadiskubrehan nato ang Kahugpongan sa mga sacerdote sa bag-ong tugon (Rom. 15:16). Nakita nato nga kinahanglan kugihan, lagsik, ug nagapaambit nga mga sacerdote ang mga magwawali sa ebanghelyo sa bag-ong tugon. Sa Roma 15:16 ang griyegong pulong sa “sacerdote” dunay prefix nga nagpasabot ug “lagsik”, “ Kugihan” o “ tigpaambit.’’ Bag-ong nadiskubre kining kahugpongan sa mga sacerdote. Kon Makita nato kini, dili gyud ta haruray.
Mga Sacerdote tang mga Cristohanon karon, nga mga magtotoo sa Bag-ong Tugon; kinahanglan mohalad gyud tag bisan unsa. Dili lang gyud untay mga pagdayeg ang atong ihalad sa Ginoo, atong materyal nga butang o ang atong maayong pamatasan. Mga gamay nga paghalad ra kini. Ang pagluwas sa mga makasasala ang kinadak-ang paghalad sa Bag-ong Tugon nga natransporma aron mahimong bahin sa Lawas ni Cristo. Hulagway sa indibidwal nga Cristo ang halad sa mga sacerdote sa Daang Tugon; sa Bag-ong Tugon, Naghalad tag mga Bahin sa Hiniusang Cristo. Alang sa atong paghalad ngadto sa Dios nagkinahanglan ta ug naluwas, nabalaan, ug natranspormang Bahin ni Cristo. Ang pagdiskubre niining Kamatuorana maoy nag-usab sa atong pagpanabot sa mga kahulogan sa pagsangyaw sa Ebanghelyo. (CWWL,1990,vol.2, “ The Practice of the Group Meetings”chp.8, pp.54)
The church in Zamboanga 