The Goal of the Group Meetings—To Perfect the Saints
Heb. 10:24 And let us consider one another so as to incite one another to love and good works, (25) Not abandoning our own assembling together, as the custom with some is, but exhorting one another; and so much the more as you see the day drawing near.
Ministry Portion:
The fellowship, intercession, care, and shepherding in the first section of the group meeting are the beginning and the base of the group meetings. Without such a base, we cannot have effective group meetings. However, these items in the first section of the group meeting cannot fulfill the purpose of the group meeting or reach its goal. The purpose and goal of the group meetings is the perfecting of the saints through teaching in mutuality.
The way to have the proper teaching in a group meeting is not by waiting for an assigned teacher to speak. Rather, the best way is to teach by asking questions. There are no assigned teachers in the group meetings; all the attendants are teachers. Although the sisters should not teach with authority by defining and deciding the meaning of doctrines concerning divine truth (1 Tim. 2:12), they can still teach in the way of exhortation. A sister can say, “Brothers and sisters, we all need to be sanctified from the world unto God by the holy Word.” Then another sister may ask what sanctification is, and a brother can give a defining word on the meaning of sanctification. He may say, “To be sanctified is to be separated from the world.” Another may say, “Sanctification is to be made holy unto God in our position.” A third one may say, “Sanctification is to be made holy unto God also in our disposition.” A fourth may say, “Formerly, we were mixed with the world, but sanctification separates us from that situation unto God. Then this sanctification continues by separating us from the negative things in our disposition. This is equivalent to transformation.” In this way every attendant in the group meeting can teach, regardless of how little he can do. Each answer to the questions raised in a group meeting becomes part of the teaching in that meeting.
The goal of the group meeting is to perfect the saints. Without teaching, it is impossible to reach this goal. In a group meeting, the best way to teach is to ask. Even if we have a burden to teach and exhort others concerning a particular matter, we should not release our burden directly. Rather, we should turn our teaching into a question. Once we ask a question, all the attendants in the meeting will have the obligation to say something, and they will all become teachers. The best way to learn something thoroughly is to teach it. Often we can learn more by teaching than by listening.
The group meetings are our meetings. Therefore, all the attendants in a group meeting must take care of the meeting. In our natural being and in the traditional practice of Christianity there is not the thought that every member must care for the meetings, but in the new way this thought must be sown into us. We should not go to the meetings without a sense of obligation. If each person does not take care of the meetings, the meetings will be poor. Each person in the meeting must be both a teacher and a learner. (CWWL, 1990, vol. 2, “The Practice of the Group Meetings”, chp. 6, pp. 41-42)
Ang Tumong sa mga Grupong Panagkatigom – sa Paghingpit sa mga Balaan
Heb. 10:24 Ug magtinagdanay ta sa usag usa aron sa ingon niana makadasig ta sa usag usa sa paghigugma ug sa maayong mga buhat, (25) Dili mobiya sa kaugalingon natong panagkatigom, sama sa naandan na sa pipila, magdasigay hinuon ang usag usa; labi na gyod nga nakita na ninyo nga nagkaduol na ang adlaw.
Bahin sa Pagpangalagad:
Ang Pakig-ambitay, Pagpangamuyo, Pag-atiman ug Pagpangalagad sa unang seksyon sa grupong panagkatigom mao ang sinugdan ug sukaranan sa mga grupong panagkatigom. Kon wala ning sukarana, Wala tay epektibo nga grupong panakatigom. Apan, kining mga butanga sa unang seksyon sa mga grupong panagkatigom dili makapatuman sa tuyo sa grupong panagkatigom o mopadangat sa tumong. Ang tuyo ug tumong sa mga grupong panagkatigom mao ang paghingpit sa mga balaan pinaagi sa pagtudlo sa mutualidad.
Ang paagi aron dunay hustong pagtudlo diha sa mga Grupong Panagkatigom dili man pinaagi sa pagpaabot og gi-assign nga magtutudlo aron mamulong. Hinunoa, ang maayong paagi mao man ang pagtudlo pinaagi sa mga pangutana. Walay gi-assign nga magtutudlo sa Grupong Panagkatigom; tanang mga nanambong mga magtutudlo. Bisan tuod dili makatudlo ang mga igsoong babaye nga may pagbulot-an pinaagi sa paghubad ug paghunahuna sa doktrina kalabot sa diosnong kamatuoran (1 Tim. 2:12). Makatudlo gihapon sila pinaagi sa pag-awhag. Moingon tingali ang sister. “ Mga igsoon, kinahanglan magahin ta gikan sa kalibotan ngadto sa Dios pinaagi sa balaang pulong.” Dayon mangutana tingali ang usa ka sister kon unsa ang pagkabalaan, ug ang Brother mohatag og kahulogan sa pulong nga pagkabalaan. Moingon tingali siya, “ang pagkabalaan mao man ang maginahin gikan sa kalibotan.” Moingon tingali ang usa pa, “ ang Pagkabalaan kana mang mabalaan ta ngadto sa Dios sa atong posisyon.” Ang ikatulo tingali moingon, “ Ang Pagkabalaan kana mang mabalaan ta ngadto sa Dios sa disposisyon sab.” Ang ikaupat moingon sab tingali, “ Kanhi, nasagol ta sa kalibotan, apan ang pagkabalaan maoy naggahin nato gikan sa atong kahimtang ngadto sa Dios. Dayon nagpadayon kining pagkabalaana pinaagi sa paggahin nato gikan sa mga negatibong butang sa atong disposisyon. Sama kini sa Pagkatransporma.” Niining paagiha makatudlo ang matag nanambong sa grupong panagkatigom, bisan unsa pa ka gamay ang iyang mabuhat. Matag pangutana nga mapangutana diha sa grupong panagkatigom mahimong bahin sa pagtudlo nianang tigoma.
Ang tumong sa Grupong Panagkatigom mao ang paghingpit sa mga balaan. Kon walay pagtudlo, imposibleng makab-ot ang tumong. Sa grupong panagkatigom, ang maayong paagi sa pagtudlo mao ang pagpangutana. Bisan duna tay luwan sa pagtudlo ug pag-awhag sa uban kalabot sa partikular nga butang, dili gyod nato kini derektang ipahigawas. Hinunoa, usbon nato ang atong pagtudlo sa mga pangutana. Sa dihang mangutana ta og pangutana, obligadong mamulong ang tanang mga nanambong nianang tigoma,ug mahimo silang mga magtutudlo. Ang labing maayong paagi aron hingpit nga makat-on mao ang pagtudlo. Mausahay mas makakat-on ta pinaagi sa pagtudlo kaysa sa pagpaminaw.
Atong tigom ang Grupong Panagkatigom. Busa, ampingan ang tigom sa tanang nanambong sa grupong panagkatigom. Walay hunahuna nga ampingan ang tigom sa matag bahin kon naa sa atong natural nga pagkamao ug tradisyonal nga pagbatasan sa Cristianidad, apan sa bag-ong paagi, kinahanglan mapugas ning hunahunaa nganhi nato. kinahanglan dili ta motambong sa tigom nga walay pagbati nga dili ta obligado. Kon dili ampingan sa matag igsoon ang tigom, mahimong kabus ang mga tigom. Ang matag igsoon nga naa sa tigom mahimo gyung magtutudlo ug makakat-on. (CWWL,1990,vol.2, “Ang Pagbansay sa Grupong Panagkatigom”, chp.6,pp.41-42)
The church in Zamboanga 