Fruit-bearing Causing Us to Realize our Shortage
John 15:2 Every branch in Me that does not bear fruit. He takes it away; and every branch that bears fruit, He prunes it that it may bear more fruit. (5) I am the vine; you are the branches. He who abides in Me and I in him, he bears much fruit; for apart from Me you can do nothing.
Ministry Portion:
If we rise up to bear fruit and care for the young ones, we will realize our shortage. We will realize that we do not have enough growth in the divine life…The reason we may lack the growth in life but still be content is that we do not care for fruit-bearing and taking care of the young ones. Once we rise up to bear fruit and care for spiritual children, we will discover that we need the growth in life.
Many saints have been spiritually disabled by the lack of growth in life and the shortage of skill. On the one hand, we may lack the growth in life. On the other hand, even if we go to contact people, we may not have the skill to converse with them. To speak to people properly requires much learning and coaching.
It is not right to be fruitless, but to bear fruit requires skill. Therefore, there is the need of much learning. We must endeavor to learn. We all can use our leisure time to learn something for the Lord. Daily we may need eight hours for sleeping and eight hours for working. This leaves some leisure time. Worldly leisure leads us into sin, but using our leisure time for spiritual matters leads us into fellowship with the Lord. Using our leisure time in this way will benefit us, our family, our relatives, and society.
We must learn how to contact people, how to reach people, and how to converse with people. In the past we preached the gospel in a casual way. We simply invited people to a gospel meeting every several months. We did not need to learn to speak or to preach. A good speaker took care of the preaching in the meeting. This idle way of letting others serve the Lord for us offends the Lord and offends the principle of the Body of Christ. The church is the Body of Christ, and just as every part of our body functions, all the members of the Body of Christ function. Simply to invite people to a meeting is not adequate.
We cannot expect that there will be many excellent speakers among us. It may even be that in a certain local church there are no good speakers. However, that church must still do something to bear fruit…Everyone can cook. After cooking for a certain time, we will learn to cook well. If we cannot cook well, it is because we have not practiced. To depend upon a great evangelist for fruit-bearing is wrong. There are not many big evangelists among us, and those who may be such persons should restrict their functioning in order to let all the saints exercise their function. It is not good for a shoulder to function in a way that annuls the function of the other members. The annulling of the functions of the members is a paralysis in the Body of Christ. We have to keep every part of the Body active and functioning. Then the Body will be healthy. (CWWL, 1990, vol. 2, “The Practice of the Group Meetings”, chp. 5, pp. 33-34)
Maka-amgo ta sa Atong Kakulangon tungod sa Pagpamunga
Juan 15:2 Kuhaon Niya ang tanang sanga nga naa Nako nga dili mamunga; ug pul-ongan Niya ang tanang sanga nga mamunga, aron mamunga kinig labi pang daghang bunga. (5) Ako ang punoan sa paras;kamo ang mga sanga . Makapamungag daghan ang magpabilin Nako ug Ako diha niya; kay bulag Kanako wala moy arang mahimo.
Bahin sa Pagpangalagad:
Kon mobangon ta alang sa pagpamunga ug atimanan ang mga bata, maamgohan nato ang atong mga kakulangon. Maamgohan nato nga wala tay igong pagtubo sa Diosnong kinabuhi…ang hinungdan nga dili paigo ang pagtubo sa kinabuhi apan nakontento ra gihapon tungod kay wala man ta nagtagad sa pagpamunga ug sa pag-atiman sa mga bata . Sa dihang mobangon ta sa pagpamunga ug atiman ang mga espirituhanong anak, madiskubrehan nato nga kinahanglan tag pagtubo sa kinabuhi
Tungod sa dili paigong pagtubo sa kinabuhi ug kakulangon sa kahanas daghang mga balaan ang espirituhanong baldado. Sa unang bahin, kulang tingali ta sa pagtubo sa kinabuhi. Sa laing bahin, bisan pag mokontak tag mga tawo, dili tingali ta hanas sa pagsulti-anay kanila. nNagkinahanglan pagtuon ug ang magtutudlo aron husto ang pakiggsultianay sa uban.
Dili maayo ang walay bunga,apan nagkinahanglan og kahanas ang pagpamunga. Busa, duna gyoy panginhanglan sa pagkat-on niini. Magkugi gyod ta sa pagkat-on. Gamiton nato ang atong bakanteng panahon aron makakat-on alang sa Ginoo. Kinahanglan tingali tag walo ka oras og tulog ug walo ka oras sa pagpanarbaho matag adlaw. Magbilin nato kini og bakanteng panahon. Magdala nato sa sala ang kalingawan sa kalibotan apan sa paggamit sa atong panahon sa mga espirituhanong butang maoy magdala nato sa pakig-ambitay sa Ginoo. Makahatag natog kaayohan, sa pamilya, sa atong mga paryente ug sa katilingban kon gamiton nato ang atong panahon sa ingon aning paagiha.
Magkat-on gyud ta sa pagkontak og mga tawo, unsaon pagkab-ot sa tawo, ug unsaon pagpakigsulti-anay kanila. Kanhi nagsangyaw ta sa ebanghelyo sa paagi nga walay plano. Mangimbita tag mga tawo alang sa tigom sa ebaghelyo sa daghang mga bulan. Dili na ta kinahanglan makat-on pa sa pagpamulong ug pagsangyaw. Ang maayong mamulong ang magtagad sa pagsangyaw sa tigom. Makapasilo sa Ginoo ang kining walay gibuhat nga paagi kay gipasagdan nato ang uban nga alagaran ta ug makapasilo sab sa prinsipyo sa Lawas ni Cristo. Lawas man ni Cristo ang iglesia ug sama sa matag bahin sa atong lawas nga dunay kalihokan, naglihok sab ang tanang bahin sa Lawas ni Cristo. Dili paigo ang mag-imbitar ra ta sa tigom.
Dili ta magdahom nga dunay mga maayo kaayong mamulong taliwala nato. Mahimo pa ngani tingali nga walay maayong mga mamulong sa usa ka lokalidad. Apan, mobuhat gyod nang iglesiaha aron mamunga …..makaluto ang matag usa. Human makaluto sa pipila ka higayon, makakat-on ta nga maayo na moluto. Kon dili ta maayo moluto, tungod kini kay wala man ta nagbansay. Sayop kon modepende ta sa dakong ebanghelista alang sa pagpamunga. Taliwala nato walay mga dagkong ebanghelista. Ug kon duna man, pugngan gyud nila ang ilang kalihokan aron pasagdan ang tanang mga balaan nga mobansay sab sa ilang kalihokan . Dili maayo kon molihok ang abaga sa pamaagi nga wagtangon ang kalihokan sa ubang bahin. Maka- paralisis sa Lawas ni Cristo ang pagwagtang sa kalihokan sa mga bahin. Kinahanglan ampingan nato ang matag bahin sa Lawas nga aktibo ug nagalihok. mahimsog dayon ang Lawas. (CWWL, 1990, vol.2, “Ang pagbansay sa mga Grupong Panagkatigom”, chp. 5, pp.33-34)
The church in Zamboanga 